assabentar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| assabento (cent.), assabente (val.), assabent (bal.) |
| assabentes |
| assabenta |
| assabentem, assabentam (bal.) |
| assabenteu, assabentau (bal.) |
| assabenten |
Perfet
| he assabentat |
| has assabentat |
| ha assabentat |
| hem assabentat |
| heu assabentat |
| han assabentat |
Imperfet
| assabentava |
| assabentaves |
| assabentava |
| assabentàvem |
| assabentàveu |
| assabentaven |
Plusquamperfet
| havia assabentat |
| havies assabentat |
| havia assabentat |
| havíem assabentat |
| havíeu assabentat |
| havien assabentat |
Passat simple
| assabentí |
| assabentares |
| assabentà |
| assabentàrem |
| assabentàreu |
| assabentaren |
Passat perifràstic
| vaig assabentar |
| vas (vares) assabentar |
| va assabentar |
| vam (vàrem) assabentar |
| vau (vàreu) assabentar |
| van (varen) assabentar |
Passat anterior
| haguí assabentat |
| hagueres assabentat |
| hagué assabentat |
| haguérem assabentat |
| haguéreu assabentat |
| hagueren assabentat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver assabentat |
| vas haver assabentat |
| va haver assabentat |
| vam haver assabentat |
| vau haver assabentat |
| van haver assabentat |
Futur
| assabentaré |
| assabentaràs |
| assabentarà |
| assabentarem |
| assabentareu |
| assabentaran |
Futur perfet
| hauré assabentat |
| hauràs assabentat |
| haurà assabentat |
| haurem assabentat |
| haureu assabentat |
| hauran assabentat |
Condicional
| assabentaria |
| assabentaries |
| assabentaria |
| assabentaríem |
| assabentaríeu |
| assabentarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) assabentat |
| hauries (hagueres) assabentat |
| hauria (haguera) assabentat |
| hauríem (haguérem) assabentat |
| hauríeu (haguéreu) assabentat |
| haurien (hagueren) assabentat |
Mode subjuntiu
Present
| assabenti, assabente (val.) |
| assabentis, assabentes (val.) |
| assabenti, assabente (val.) |
| assabentem |
| assabenteu |
| assabentin, assabenten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) assabentat |
| hagis (hages) assabentat |
| hagi (haja) assabentat |
| hàgim (hàgem) assabentat |
| hàgiu (hàgeu) assabentat |
| hagin (hagen) assabentat |
Imperfet
| assabentés, assabentara (val.), assabentàs (val., bal.) |
| assabentessis, assabentares (val.), assabentassis (bal.), assabentesses, assabentasses (val., bal.) |
| assabentés, assabentara (val.), assabentàs (val., bal.) |
| assabentéssim, assabentàrem (val.), assabentàssim (bal.), assabentéssem, assabentàssem (val., bal.) |
| assabentéssiu, assabentàreu (val.), assabentàssiu (bal.), assabentésseu, assabentàsseu (val., bal.) |
| assabentessin, assabentaren (val.), assabentassin (bal.), assabentessen, assabentassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) assabentat |
| haguessis (hagueres) assabentat |
| hagués (haguera) assabentat |
| haguéssim (haguérem) assabentat |
| haguéssiu (haguéreu) assabentat |
| haguessin (hagueren) assabentat |
Mode imperatiu
Present
| assabenta |
| assabenti, assabente (val.) |
| assabentem |
| assabenteu, assabentau (bal.) |
| assabentin, assabenten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | assabentar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver assabentat |
| Gerundi | assabentant |
| Gerundi compost | havent assabentat |
| Participi | assabentat , assabentada , assabentats , assabentades |
Definició
- Fer saber una cosa, donar a conèixer.
- Tenir coneixement d’una cosa, informar-se’n, ser sabedor.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017