arrupir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| arrupeixo / arrupo (cent.), arrup / arrupesc (val., bal.), arrupisc (val.) |
| arrupeixes / arrups, arrupixes (val.) |
| arrup / arrupeix, arrupix (val.) |
| arrupim |
| arrupiu |
| arrupeixen / arrupen, arrupixen (val.) |
Perfet
| he arrupit |
| has arrupit |
| ha arrupit |
| hem arrupit |
| heu arrupit |
| han arrupit |
Imperfet
| arrupia |
| arrupies |
| arrupia |
| arrupíem |
| arrupíeu |
| arrupien |
Plusquamperfet
| havia arrupit |
| havies arrupit |
| havia arrupit |
| havíem arrupit |
| havíeu arrupit |
| havien arrupit |
Passat simple
| arrupí |
| arrupires |
| arrupí |
| arrupírem |
| arrupíreu |
| arrupiren |
Passat perifràstic
| vaig arrupir |
| vas (vares) arrupir |
| va arrupir |
| vam (vàrem) arrupir |
| vau (vàreu) arrupir |
| van (varen) arrupir |
Passat anterior
| haguí arrupit |
| hagueres arrupit |
| hagué arrupit |
| haguérem arrupit |
| haguéreu arrupit |
| hagueren arrupit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver arrupit |
| vas haver arrupit |
| va haver arrupit |
| vam haver arrupit |
| vau haver arrupit |
| van haver arrupit |
Futur
| arrupiré |
| arrupiràs |
| arrupirà |
| arrupirem |
| arrupireu |
| arrupiran |
Futur perfet
| hauré arrupit |
| hauràs arrupit |
| haurà arrupit |
| haurem arrupit |
| haureu arrupit |
| hauran arrupit |
Condicional
| arrupiria |
| arrupiries |
| arrupiria |
| arrupiríem |
| arrupiríeu |
| arrupirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) arrupit |
| hauries (hagueres) arrupit |
| hauria (haguera) arrupit |
| hauríem (haguérem) arrupit |
| hauríeu (haguéreu) arrupit |
| haurien (hagueren) arrupit |
Mode subjuntiu
Present
| arrupeixi / arrupi, arrupa / arrupesca / arrupisca (val.), arrupesqui (bal.) |
| arrupeixis / arrupis, arrupes / arrupesques / arrupisques (val.), arrupesquis (bal.) |
| arrupeixi / arrupi, arrupa / arrupesca / arrupisca (val.), arrupesqui (bal.) |
| arrupim, arrupiguem (bal.) |
| arrupiu, arrupigueu (bal.) |
| arrupeixin / arrupin, arrupen / arrupesquen / arrupisquen (val.), arrupesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) arrupit |
| hagis (hages) arrupit |
| hagi (haja) arrupit |
| hàgim (hàgem) arrupit |
| hàgiu (hàgeu) arrupit |
| hagin (hagen) arrupit |
Imperfet
| arrupís, arrupira (val.) |
| arrupissis, arrupires (val.), arrupisses |
| arrupís, arrupira (val.) |
| arrupíssim, arrupírem (val.), arrupíssem |
| arrupíssiu, arrupíreu (val.), arrupísseu |
| arrupissin, arrupiren (val.), arrupissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) arrupit |
| haguessis (hagueres) arrupit |
| hagués (haguera) arrupit |
| haguéssim (haguérem) arrupit |
| haguéssiu (haguéreu) arrupit |
| haguessin (hagueren) arrupit |
Mode imperatiu
Present
| arrup / arrupeix, arrupix (val.) |
| arrupeixi / arrupi, arrupa / arrupesca / arrupisca (val.), arrupesqui (bal.) |
| arrupim, arrupiguem (bal.) |
| arrupiu |
| arrupeixin / arrupin, arrupen / arrupesquen / arrupisquen (val.), arrupesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | arrupir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver arrupit |
| Gerundi | arrupint |
| Gerundi compost | havent arrupit |
| Participi | arrupit , arrupida , arrupits , arrupides |
Definició
- Contraure una part del cos.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017