Conjugació en català del verb «arrugar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

arrugar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
arrugo (cent.), arrugue (val.), arrug (bal.)
arrugues
arruga
arruguem, arrugam (bal.)
arrugueu, arrugau (bal.)
arruguen
Perfet
he arrugat
has arrugat
ha arrugat
hem arrugat
heu arrugat
han arrugat
Imperfet
arrugava
arrugaves
arrugava
arrugàvem
arrugàveu
arrugaven
Plusquamperfet
havia arrugat
havies arrugat
havia arrugat
havíem arrugat
havíeu arrugat
havien arrugat
Passat simple
arruguí
arrugares
arrugà
arrugàrem
arrugàreu
arrugaren
Passat perifràstic
vaig arrugar
vas (vares) arrugar
va arrugar
vam (vàrem) arrugar
vau (vàreu) arrugar
van (varen) arrugar
Passat anterior
haguí arrugat
hagueres arrugat
hagué arrugat
haguérem arrugat
haguéreu arrugat
hagueren arrugat
Passat anterior perifràstic
vaig haver arrugat
vas haver arrugat
va haver arrugat
vam haver arrugat
vau haver arrugat
van haver arrugat
Futur
arrugaré
arrugaràs
arrugarà
arrugarem
arrugareu
arrugaran
Futur perfet
hauré arrugat
hauràs arrugat
haurà arrugat
haurem arrugat
haureu arrugat
hauran arrugat
Condicional
arrugaria
arrugaries
arrugaria
arrugaríem
arrugaríeu
arrugarien
Condicional perfet
hauria (haguera) arrugat
hauries (hagueres) arrugat
hauria (haguera) arrugat
hauríem (haguérem) arrugat
hauríeu (haguéreu) arrugat
haurien (hagueren) arrugat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
arrugui, arrugue (val.)
arruguis, arrugues (val.)
arrugui, arrugue (val.)
arruguem
arrugueu
arruguin, arruguen (val.)
Perfet
hagi (haja) arrugat
hagis (hages) arrugat
hagi (haja) arrugat
hàgim (hàgem) arrugat
hàgiu (hàgeu) arrugat
hagin (hagen) arrugat
Imperfet
arrugués, arrugara (val.), arrugàs (val., bal.)
arruguessis, arrugares (val.), arrugassis (bal.), arruguesses, arrugasses (val., bal.)
arrugués, arrugara (val.), arrugàs (val., bal.)
arruguéssim, arrugàrem (val.), arrugàssim (bal.), arruguéssem, arrugàssem (val., bal.)
arruguéssiu, arrugàreu (val.), arrugàssiu (bal.), arruguésseu, arrugàsseu (val., bal.)
arruguessin, arrugaren (val.), arrugassin (bal.), arruguessen, arrugassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) arrugat
haguessis (hagueres) arrugat
hagués (haguera) arrugat
haguéssim (haguérem) arrugat
haguéssiu (haguéreu) arrugat
haguessin (hagueren) arrugat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
arruga
arrugui, arrugue (val.)
arruguem
arrugueu, arrugau (bal.)
arruguin, arruguen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu arrugar
Infinitiu compost haver arrugat
Gerundi arrugant
Gerundi compost havent arrugat
Participi arrugat , arrugada , arrugats , arrugades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Fer arrugues.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.