arruar-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| arruo (cent.), arrue (val.), arruu (bal.) |
| arrues |
| arrua |
| arruem, arruam (bal.) |
| arrueu, arruau (bal.) |
| arruen |
Perfet
| he arruat |
| has arruat |
| ha arruat |
| hem arruat |
| heu arruat |
| han arruat |
Imperfet
| arruava |
| arruaves |
| arruava |
| arruàvem |
| arruàveu |
| arruaven |
Plusquamperfet
| havia arruat |
| havies arruat |
| havia arruat |
| havíem arruat |
| havíeu arruat |
| havien arruat |
Passat simple
| arruí |
| arruares |
| arruà |
| arruàrem |
| arruàreu |
| arruaren |
Passat perifràstic
| vaig arruar |
| vas (vares) arruar |
| va arruar |
| vam (vàrem) arruar |
| vau (vàreu) arruar |
| van (varen) arruar |
Passat anterior
| haguí arruat |
| hagueres arruat |
| hagué arruat |
| haguérem arruat |
| haguéreu arruat |
| hagueren arruat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver arruat |
| vas haver arruat |
| va haver arruat |
| vam haver arruat |
| vau haver arruat |
| van haver arruat |
Futur
| arruaré |
| arruaràs |
| arruarà |
| arruarem |
| arruareu |
| arruaran |
Futur perfet
| hauré arruat |
| hauràs arruat |
| haurà arruat |
| haurem arruat |
| haureu arruat |
| hauran arruat |
Condicional
| arruaria |
| arruaries |
| arruaria |
| arruaríem |
| arruaríeu |
| arruarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) arruat |
| hauries (hagueres) arruat |
| hauria (haguera) arruat |
| hauríem (haguérem) arruat |
| hauríeu (haguéreu) arruat |
| haurien (hagueren) arruat |
Mode subjuntiu
Present
| arruï, arrue (val.) |
| arruïs, arrues (val.) |
| arruï, arrue (val.) |
| arruem |
| arrueu |
| arruïn, arruen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) arruat |
| hagis (hages) arruat |
| hagi (haja) arruat |
| hàgim (hàgem) arruat |
| hàgiu (hàgeu) arruat |
| hagin (hagen) arruat |
Imperfet
| arrués, arruara (val.), arruàs (val., bal.) |
| arruessis, arruares (val.), arruassis (bal.), arruesses, arruasses (val., bal.) |
| arrués, arruara (val.), arruàs (val., bal.) |
| arruéssim, arruàrem (val.), arruàssim (bal.), arruéssem, arruàssem (val., bal.) |
| arruéssiu, arruàreu (val.), arruàssiu (bal.), arruésseu, arruàsseu (val., bal.) |
| arruessin, arruaren (val.), arruassin (bal.), arruessen, arruassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) arruat |
| haguessis (hagueres) arruat |
| hagués (haguera) arruat |
| haguéssim (haguérem) arruat |
| haguéssiu (haguéreu) arruat |
| haguessin (hagueren) arruat |
Mode imperatiu
Present
| arrua |
| arruï, arrue (val.) |
| arruem |
| arrueu, arruau (bal.) |
| arruïn, arruen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | arruar-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver arruat |
| Gerundi | arruant |
| Gerundi compost | havent arruat |
| Participi | arruat , arruada , arruats , arruades |
Definició
- Avançar agrupats en filera ampla.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017