arrenglerar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| arrenglero (cent.), arrenglere (val.), arrengler (bal.) |
| arrengleres |
| arrenglera |
| arrenglerem, arrengleram (bal.) |
| arrenglereu, arrenglerau (bal.) |
| arrengleren |
Perfet
| he arrenglerat |
| has arrenglerat |
| ha arrenglerat |
| hem arrenglerat |
| heu arrenglerat |
| han arrenglerat |
Imperfet
| arrenglerava |
| arrengleraves |
| arrenglerava |
| arrengleràvem |
| arrengleràveu |
| arrengleraven |
Plusquamperfet
| havia arrenglerat |
| havies arrenglerat |
| havia arrenglerat |
| havíem arrenglerat |
| havíeu arrenglerat |
| havien arrenglerat |
Passat simple
| arrenglerí |
| arrenglerares |
| arrenglerà |
| arrengleràrem |
| arrengleràreu |
| arrengleraren |
Passat perifràstic
| vaig arrenglerar |
| vas (vares) arrenglerar |
| va arrenglerar |
| vam (vàrem) arrenglerar |
| vau (vàreu) arrenglerar |
| van (varen) arrenglerar |
Passat anterior
| haguí arrenglerat |
| hagueres arrenglerat |
| hagué arrenglerat |
| haguérem arrenglerat |
| haguéreu arrenglerat |
| hagueren arrenglerat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver arrenglerat |
| vas haver arrenglerat |
| va haver arrenglerat |
| vam haver arrenglerat |
| vau haver arrenglerat |
| van haver arrenglerat |
Futur
| arrengleraré |
| arrengleraràs |
| arrenglerarà |
| arrenglerarem |
| arrenglerareu |
| arrengleraran |
Futur perfet
| hauré arrenglerat |
| hauràs arrenglerat |
| haurà arrenglerat |
| haurem arrenglerat |
| haureu arrenglerat |
| hauran arrenglerat |
Condicional
| arrengleraria |
| arrengleraries |
| arrengleraria |
| arrengleraríem |
| arrengleraríeu |
| arrenglerarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) arrenglerat |
| hauries (hagueres) arrenglerat |
| hauria (haguera) arrenglerat |
| hauríem (haguérem) arrenglerat |
| hauríeu (haguéreu) arrenglerat |
| haurien (hagueren) arrenglerat |
Mode subjuntiu
Present
| arrengleri, arrenglere (val.) |
| arrengleris, arrengleres (val.) |
| arrengleri, arrenglere (val.) |
| arrenglerem |
| arrenglereu |
| arrenglerin, arrengleren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) arrenglerat |
| hagis (hages) arrenglerat |
| hagi (haja) arrenglerat |
| hàgim (hàgem) arrenglerat |
| hàgiu (hàgeu) arrenglerat |
| hagin (hagen) arrenglerat |
Imperfet
| arrenglerés, arrenglerara (val.), arrengleràs (val., bal.) |
| arrengleressis, arrenglerares (val.), arrenglerassis (bal.), arrengleresses, arrenglerasses (val., bal.) |
| arrenglerés, arrenglerara (val.), arrengleràs (val., bal.) |
| arrengleréssim, arrengleràrem (val.), arrengleràssim (bal.), arrengleréssem, arrengleràssem (val., bal.) |
| arrengleréssiu, arrengleràreu (val.), arrengleràssiu (bal.), arrenglerésseu, arrengleràsseu (val., bal.) |
| arrengleressin, arrengleraren (val.), arrenglerassin (bal.), arrengleressen, arrenglerassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) arrenglerat |
| haguessis (hagueres) arrenglerat |
| hagués (haguera) arrenglerat |
| haguéssim (haguérem) arrenglerat |
| haguéssiu (haguéreu) arrenglerat |
| haguessin (hagueren) arrenglerat |
Mode imperatiu
Present
| arrenglera |
| arrengleri, arrenglere (val.) |
| arrenglerem |
| arrenglereu, arrenglerau (bal.) |
| arrenglerin, arrengleren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | arrenglerar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver arrenglerat |
| Gerundi | arrenglerant |
| Gerundi compost | havent arrenglerat |
| Participi | arrenglerat , arrenglerada , arrenglerats , arrenglerades |
Definició
- Posar les coses una al costat de l'altre en renglera.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017