arrengar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| arrengo (cent.), arrengue (val.), arreng (bal.) |
| arrengues |
| arrenga |
| arrenguem, arrengam (bal.) |
| arrengueu, arrengau (bal.) |
| arrenguen |
Perfet
| he arrengat |
| has arrengat |
| ha arrengat |
| hem arrengat |
| heu arrengat |
| han arrengat |
Imperfet
| arrengava |
| arrengaves |
| arrengava |
| arrengàvem |
| arrengàveu |
| arrengaven |
Plusquamperfet
| havia arrengat |
| havies arrengat |
| havia arrengat |
| havíem arrengat |
| havíeu arrengat |
| havien arrengat |
Passat simple
| arrenguí |
| arrengares |
| arrengà |
| arrengàrem |
| arrengàreu |
| arrengaren |
Passat perifràstic
| vaig arrengar |
| vas (vares) arrengar |
| va arrengar |
| vam (vàrem) arrengar |
| vau (vàreu) arrengar |
| van (varen) arrengar |
Passat anterior
| haguí arrengat |
| hagueres arrengat |
| hagué arrengat |
| haguérem arrengat |
| haguéreu arrengat |
| hagueren arrengat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver arrengat |
| vas haver arrengat |
| va haver arrengat |
| vam haver arrengat |
| vau haver arrengat |
| van haver arrengat |
Futur
| arrengaré |
| arrengaràs |
| arrengarà |
| arrengarem |
| arrengareu |
| arrengaran |
Futur perfet
| hauré arrengat |
| hauràs arrengat |
| haurà arrengat |
| haurem arrengat |
| haureu arrengat |
| hauran arrengat |
Condicional
| arrengaria |
| arrengaries |
| arrengaria |
| arrengaríem |
| arrengaríeu |
| arrengarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) arrengat |
| hauries (hagueres) arrengat |
| hauria (haguera) arrengat |
| hauríem (haguérem) arrengat |
| hauríeu (haguéreu) arrengat |
| haurien (hagueren) arrengat |
Mode subjuntiu
Present
| arrengui, arrengue (val.) |
| arrenguis, arrengues (val.) |
| arrengui, arrengue (val.) |
| arrenguem |
| arrengueu |
| arrenguin, arrenguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) arrengat |
| hagis (hages) arrengat |
| hagi (haja) arrengat |
| hàgim (hàgem) arrengat |
| hàgiu (hàgeu) arrengat |
| hagin (hagen) arrengat |
Imperfet
| arrengués, arrengara (val.), arrengàs (val., bal.) |
| arrenguessis, arrengares (val.), arrengassis (bal.), arrenguesses, arrengasses (val., bal.) |
| arrengués, arrengara (val.), arrengàs (val., bal.) |
| arrenguéssim, arrengàrem (val.), arrengàssim (bal.), arrenguéssem, arrengàssem (val., bal.) |
| arrenguéssiu, arrengàreu (val.), arrengàssiu (bal.), arrenguésseu, arrengàsseu (val., bal.) |
| arrenguessin, arrengaren (val.), arrengassin (bal.), arrenguessen, arrengassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) arrengat |
| haguessis (hagueres) arrengat |
| hagués (haguera) arrengat |
| haguéssim (haguérem) arrengat |
| haguéssiu (haguéreu) arrengat |
| haguessin (hagueren) arrengat |
Mode imperatiu
Present
| arrenga |
| arrengui, arrengue (val.) |
| arrenguem |
| arrengueu, arrengau (bal.) |
| arrenguin, arrenguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | arrengar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver arrengat |
| Gerundi | arrengant |
| Gerundi compost | havent arrengat |
| Participi | arrengat , arrengada , arrengats , arrengades |
Definició
- arrenglerar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017