arremetre
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| arremeto (cent.), arremet (val., bal.) |
| arremets |
| arremet |
| arremetem |
| arremeteu |
| arremeten |
Perfet
| he arremès, he arremés (val.) |
| has arremès, has arremés (val.) |
| ha arremès, ha arremés (val.) |
| hem arremès, hem arremés (val.) |
| heu arremès, heu arremés (val.) |
| han arremès, han arremés (val.) |
Imperfet
| arremetia |
| arremeties |
| arremetia |
| arremetíem |
| arremetíeu |
| arremetien |
Plusquamperfet
| havia arremès, havia arremés (val.) |
| havies arremès, havies arremés (val.) |
| havia arremès, havia arremés (val.) |
| havíem arremès, havíem arremés (val.) |
| havíeu arremès, havíeu arremés (val.) |
| havien arremès, havien arremés (val.) |
Passat simple
| arremetí |
| arremeteres |
| arremeté |
| arremetérem |
| arremetéreu |
| arremeteren |
Passat perifràstic
| vaig arremetre |
| vas (vares) arremetre |
| va arremetre |
| vam (vàrem) arremetre |
| vau (vàreu) arremetre |
| van (varen) arremetre |
Passat anterior
| haguí arremès, haguí arremés (val.) |
| hagueres arremès, hagueres arremés (val.) |
| hagué arremès, hagué arremés (val.) |
| haguérem arremès, haguérem arremés (val.) |
| haguéreu arremès, haguéreu arremés (val.) |
| hagueren arremès, hagueren arremés (val.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver arremès, vaig haver arremés (val.) |
| vas haver arremès, vas haver arremés (val.) |
| va haver arremès, va haver arremés (val.) |
| vam haver arremès, vam haver arremés (val.) |
| vau haver arremès, vau haver arremés (val.) |
| van haver arremès, van haver arremés (val.) |
Futur
| arremetré |
| arremetràs |
| arremetrà |
| arremetrem |
| arremetreu |
| arremetran |
Futur perfet
| hauré arremès, hauré arremés (val.) |
| hauràs arremès, hauràs arremés (val.) |
| haurà arremès, haurà arremés (val.) |
| haurem arremès, haurem arremés (val.) |
| haureu arremès, haureu arremés (val.) |
| hauran arremès, hauran arremés (val.) |
Condicional
| arremetria |
| arremetries |
| arremetria |
| arremetríem |
| arremetríeu |
| arremetrien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) arremès, hauria (haguera) arremés (val.) |
| hauries (hagueres) arremès, hauries (hagueres) arremés (val.) |
| hauria (haguera) arremès, hauria (haguera) arremés (val.) |
| hauríem (haguérem) arremès, hauríem (haguérem) arremés (val.) |
| hauríeu (haguéreu) arremès, hauríeu (haguéreu) arremés (val.) |
| haurien (hagueren) arremès, haurien (hagueren) arremés (val.) |
Mode subjuntiu
Present
| arremeti, arremeta (val.) |
| arremetis, arremetes (val.) |
| arremeti, arremeta (val.) |
| arremetem |
| arremeteu |
| arremetin, arremeten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) arremès, hagi (haja) arremés (val.) |
| hagis (hages) arremès, hagis (hages) arremés (val.) |
| hagi (haja) arremès, hagi (haja) arremés (val.) |
| hàgim (hàgem) arremès, hàgim (hàgem) arremés (val.) |
| hàgiu (hàgeu) arremès, hàgiu (hàgeu) arremés (val.) |
| hagin (hagen) arremès, hagin (hagen) arremés (val.) |
Imperfet
| arremetés, arremetera (val.) |
| arremetessis, arremeteres (val.), arremetesses |
| arremetés, arremetera (val.) |
| arremetéssim, arremetérem (val.), arremetéssem |
| arremetéssiu, arremetéreu (val.), arremetésseu |
| arremetessin, arremeteren (val.), arremetessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) arremès, hagués (haguera) arremés (val.) |
| haguessis (hagueres) arremès, haguessis (hagueres) arremés (val.) |
| hagués (haguera) arremès, hagués (haguera) arremés (val.) |
| haguéssim (haguérem) arremès, haguéssim (haguérem) arremés (val.) |
| haguéssiu (haguéreu) arremès, haguéssiu (haguéreu) arremés (val.) |
| haguessin (hagueren) arremès, haguessin (hagueren) arremés (val.) |
Mode imperatiu
Present
| arremet |
| arremeti, arremeta (val.) |
| arremetem |
| arremeteu |
| arremetin, arremeten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | arremetre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver arremès, haver arremés (val.) |
| Gerundi | arremetent |
| Gerundi compost | havent arremès, havent arremés (val.) |
| Participi | arremès, arremés (val.) , arremesa , arremesos , arremeses |
Definició
- Llançar-se a l'atac amb fúria.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017