Conjugació en català del verb «arranar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

arranar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
arrano (cent.), arrane (val.), arran (bal.)
arranes
arrana
arranem, arranam (bal.)
arraneu, arranau (bal.)
arranen
Perfet
he arranat
has arranat
ha arranat
hem arranat
heu arranat
han arranat
Imperfet
arranava
arranaves
arranava
arranàvem
arranàveu
arranaven
Plusquamperfet
havia arranat
havies arranat
havia arranat
havíem arranat
havíeu arranat
havien arranat
Passat simple
arraní
arranares
arranà
arranàrem
arranàreu
arranaren
Passat perifràstic
vaig arranar
vas (vares) arranar
va arranar
vam (vàrem) arranar
vau (vàreu) arranar
van (varen) arranar
Passat anterior
haguí arranat
hagueres arranat
hagué arranat
haguérem arranat
haguéreu arranat
hagueren arranat
Passat anterior perifràstic
vaig haver arranat
vas haver arranat
va haver arranat
vam haver arranat
vau haver arranat
van haver arranat
Futur
arranaré
arranaràs
arranarà
arranarem
arranareu
arranaran
Futur perfet
hauré arranat
hauràs arranat
haurà arranat
haurem arranat
haureu arranat
hauran arranat
Condicional
arranaria
arranaries
arranaria
arranaríem
arranaríeu
arranarien
Condicional perfet
hauria (haguera) arranat
hauries (hagueres) arranat
hauria (haguera) arranat
hauríem (haguérem) arranat
hauríeu (haguéreu) arranat
haurien (hagueren) arranat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
arrani, arrane (val.)
arranis, arranes (val.)
arrani, arrane (val.)
arranem
arraneu
arranin, arranen (val.)
Perfet
hagi (haja) arranat
hagis (hages) arranat
hagi (haja) arranat
hàgim (hàgem) arranat
hàgiu (hàgeu) arranat
hagin (hagen) arranat
Imperfet
arranés, arranara (val.), arranàs (val., bal.)
arranessis, arranares (val.), arranassis (bal.), arranesses, arranasses (val., bal.)
arranés, arranara (val.), arranàs (val., bal.)
arranéssim, arranàrem (val.), arranàssim (bal.), arranéssem, arranàssem (val., bal.)
arranéssiu, arranàreu (val.), arranàssiu (bal.), arranésseu, arranàsseu (val., bal.)
arranessin, arranaren (val.), arranassin (bal.), arranessen, arranassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) arranat
haguessis (hagueres) arranat
hagués (haguera) arranat
haguéssim (haguérem) arranat
haguéssiu (haguéreu) arranat
haguessin (hagueren) arranat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
arrana
arrani, arrane (val.)
arranem
arraneu, arranau (bal.)
arranin, arranen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu arranar
Infinitiu compost haver arranat
Gerundi arranant
Gerundi compost havent arranat
Participi arranat , arranada , arranats , arranades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Tallar arran.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.