arramellar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| arramello (cent.), arramelle (val.), arramell (bal.) |
| arramelles |
| arramella |
| arramellem, arramellam (bal.) |
| arramelleu, arramellau (bal.) |
| arramellen |
Perfet
| he arramellat |
| has arramellat |
| ha arramellat |
| hem arramellat |
| heu arramellat |
| han arramellat |
Imperfet
| arramellava |
| arramellaves |
| arramellava |
| arramellàvem |
| arramellàveu |
| arramellaven |
Plusquamperfet
| havia arramellat |
| havies arramellat |
| havia arramellat |
| havíem arramellat |
| havíeu arramellat |
| havien arramellat |
Passat simple
| arramellí |
| arramellares |
| arramellà |
| arramellàrem |
| arramellàreu |
| arramellaren |
Passat perifràstic
| vaig arramellar |
| vas (vares) arramellar |
| va arramellar |
| vam (vàrem) arramellar |
| vau (vàreu) arramellar |
| van (varen) arramellar |
Passat anterior
| haguí arramellat |
| hagueres arramellat |
| hagué arramellat |
| haguérem arramellat |
| haguéreu arramellat |
| hagueren arramellat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver arramellat |
| vas haver arramellat |
| va haver arramellat |
| vam haver arramellat |
| vau haver arramellat |
| van haver arramellat |
Futur
| arramellaré |
| arramellaràs |
| arramellarà |
| arramellarem |
| arramellareu |
| arramellaran |
Futur perfet
| hauré arramellat |
| hauràs arramellat |
| haurà arramellat |
| haurem arramellat |
| haureu arramellat |
| hauran arramellat |
Condicional
| arramellaria |
| arramellaries |
| arramellaria |
| arramellaríem |
| arramellaríeu |
| arramellarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) arramellat |
| hauries (hagueres) arramellat |
| hauria (haguera) arramellat |
| hauríem (haguérem) arramellat |
| hauríeu (haguéreu) arramellat |
| haurien (hagueren) arramellat |
Mode subjuntiu
Present
| arramelli, arramelle (val.) |
| arramellis, arramelles (val.) |
| arramelli, arramelle (val.) |
| arramellem |
| arramelleu |
| arramellin, arramellen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) arramellat |
| hagis (hages) arramellat |
| hagi (haja) arramellat |
| hàgim (hàgem) arramellat |
| hàgiu (hàgeu) arramellat |
| hagin (hagen) arramellat |
Imperfet
| arramellés, arramellara (val.), arramellàs (val., bal.) |
| arramellessis, arramellares (val.), arramellassis (bal.), arramellesses, arramellasses (val., bal.) |
| arramellés, arramellara (val.), arramellàs (val., bal.) |
| arramelléssim, arramellàrem (val.), arramellàssim (bal.), arramelléssem, arramellàssem (val., bal.) |
| arramelléssiu, arramellàreu (val.), arramellàssiu (bal.), arramellésseu, arramellàsseu (val., bal.) |
| arramellessin, arramellaren (val.), arramellassin (bal.), arramellessen, arramellassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) arramellat |
| haguessis (hagueres) arramellat |
| hagués (haguera) arramellat |
| haguéssim (haguérem) arramellat |
| haguéssiu (haguéreu) arramellat |
| haguessin (hagueren) arramellat |
Mode imperatiu
Present
| arramella |
| arramelli, arramelle (val.) |
| arramellem |
| arramelleu, arramellau (bal.) |
| arramellin, arramellen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | arramellar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver arramellat |
| Gerundi | arramellant |
| Gerundi compost | havent arramellat |
| Participi | arramellat , arramellada , arramellats , arramellades |
Definició
- Tallar les branques baixes i brots nous propers a la soca d'un arbust o arbre.
- Reunir-se en grups, de forma semblant als ramells.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017