arraconar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| arracono (cent.), arracone (val.), arracon (bal.) |
| arracones |
| arracona |
| arraconem, arraconam (bal.) |
| arraconeu, arraconau (bal.) |
| arraconen |
Perfet
| he arraconat |
| has arraconat |
| ha arraconat |
| hem arraconat |
| heu arraconat |
| han arraconat |
Imperfet
| arraconava |
| arraconaves |
| arraconava |
| arraconàvem |
| arraconàveu |
| arraconaven |
Plusquamperfet
| havia arraconat |
| havies arraconat |
| havia arraconat |
| havíem arraconat |
| havíeu arraconat |
| havien arraconat |
Passat simple
| arraconí |
| arraconares |
| arraconà |
| arraconàrem |
| arraconàreu |
| arraconaren |
Passat perifràstic
| vaig arraconar |
| vas (vares) arraconar |
| va arraconar |
| vam (vàrem) arraconar |
| vau (vàreu) arraconar |
| van (varen) arraconar |
Passat anterior
| haguí arraconat |
| hagueres arraconat |
| hagué arraconat |
| haguérem arraconat |
| haguéreu arraconat |
| hagueren arraconat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver arraconat |
| vas haver arraconat |
| va haver arraconat |
| vam haver arraconat |
| vau haver arraconat |
| van haver arraconat |
Futur
| arraconaré |
| arraconaràs |
| arraconarà |
| arraconarem |
| arraconareu |
| arraconaran |
Futur perfet
| hauré arraconat |
| hauràs arraconat |
| haurà arraconat |
| haurem arraconat |
| haureu arraconat |
| hauran arraconat |
Condicional
| arraconaria |
| arraconaries |
| arraconaria |
| arraconaríem |
| arraconaríeu |
| arraconarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) arraconat |
| hauries (hagueres) arraconat |
| hauria (haguera) arraconat |
| hauríem (haguérem) arraconat |
| hauríeu (haguéreu) arraconat |
| haurien (hagueren) arraconat |
Mode subjuntiu
Present
| arraconi, arracone (val.) |
| arraconis, arracones (val.) |
| arraconi, arracone (val.) |
| arraconem |
| arraconeu |
| arraconin, arraconen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) arraconat |
| hagis (hages) arraconat |
| hagi (haja) arraconat |
| hàgim (hàgem) arraconat |
| hàgiu (hàgeu) arraconat |
| hagin (hagen) arraconat |
Imperfet
| arraconés, arraconara (val.), arraconàs (val., bal.) |
| arraconessis, arraconares (val.), arraconassis (bal.), arraconesses, arraconasses (val., bal.) |
| arraconés, arraconara (val.), arraconàs (val., bal.) |
| arraconéssim, arraconàrem (val.), arraconàssim (bal.), arraconéssem, arraconàssem (val., bal.) |
| arraconéssiu, arraconàreu (val.), arraconàssiu (bal.), arraconésseu, arraconàsseu (val., bal.) |
| arraconessin, arraconaren (val.), arraconassin (bal.), arraconessen, arraconassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) arraconat |
| haguessis (hagueres) arraconat |
| hagués (haguera) arraconat |
| haguéssim (haguérem) arraconat |
| haguéssiu (haguéreu) arraconat |
| haguessin (hagueren) arraconat |
Mode imperatiu
Present
| arracona |
| arraconi, arracone (val.) |
| arraconem |
| arraconeu, arraconau (bal.) |
| arraconin, arraconen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | arraconar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver arraconat |
| Gerundi | arraconant |
| Gerundi compost | havent arraconat |
| Participi | arraconat , arraconada , arraconats , arraconades |
Definició
- Posar alguna cosa en un racó.
- Deixar per inútil, no fer-li cas.
- apartar-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017