arponar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| arpono (cent.), arpone (val.), arpon (bal.) |
| arpones |
| arpona |
| arponem, arponam (bal.) |
| arponeu, arponau (bal.) |
| arponen |
Perfet
| he arponat |
| has arponat |
| ha arponat |
| hem arponat |
| heu arponat |
| han arponat |
Imperfet
| arponava |
| arponaves |
| arponava |
| arponàvem |
| arponàveu |
| arponaven |
Plusquamperfet
| havia arponat |
| havies arponat |
| havia arponat |
| havíem arponat |
| havíeu arponat |
| havien arponat |
Passat simple
| arponí |
| arponares |
| arponà |
| arponàrem |
| arponàreu |
| arponaren |
Passat perifràstic
| vaig arponar |
| vas (vares) arponar |
| va arponar |
| vam (vàrem) arponar |
| vau (vàreu) arponar |
| van (varen) arponar |
Passat anterior
| haguí arponat |
| hagueres arponat |
| hagué arponat |
| haguérem arponat |
| haguéreu arponat |
| hagueren arponat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver arponat |
| vas haver arponat |
| va haver arponat |
| vam haver arponat |
| vau haver arponat |
| van haver arponat |
Futur
| arponaré |
| arponaràs |
| arponarà |
| arponarem |
| arponareu |
| arponaran |
Futur perfet
| hauré arponat |
| hauràs arponat |
| haurà arponat |
| haurem arponat |
| haureu arponat |
| hauran arponat |
Condicional
| arponaria |
| arponaries |
| arponaria |
| arponaríem |
| arponaríeu |
| arponarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) arponat |
| hauries (hagueres) arponat |
| hauria (haguera) arponat |
| hauríem (haguérem) arponat |
| hauríeu (haguéreu) arponat |
| haurien (hagueren) arponat |
Mode subjuntiu
Present
| arponi, arpone (val.) |
| arponis, arpones (val.) |
| arponi, arpone (val.) |
| arponem |
| arponeu |
| arponin, arponen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) arponat |
| hagis (hages) arponat |
| hagi (haja) arponat |
| hàgim (hàgem) arponat |
| hàgiu (hàgeu) arponat |
| hagin (hagen) arponat |
Imperfet
| arponés, arponara (val.), arponàs (val., bal.) |
| arponessis, arponares (val.), arponassis (bal.), arponesses, arponasses (val., bal.) |
| arponés, arponara (val.), arponàs (val., bal.) |
| arponéssim, arponàrem (val.), arponàssim (bal.), arponéssem, arponàssem (val., bal.) |
| arponéssiu, arponàreu (val.), arponàssiu (bal.), arponésseu, arponàsseu (val., bal.) |
| arponessin, arponaren (val.), arponassin (bal.), arponessen, arponassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) arponat |
| haguessis (hagueres) arponat |
| hagués (haguera) arponat |
| haguéssim (haguérem) arponat |
| haguéssiu (haguéreu) arponat |
| haguessin (hagueren) arponat |
Mode imperatiu
Present
| arpona |
| arponi, arpone (val.) |
| arponem |
| arponeu, arponau (bal.) |
| arponin, arponen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | arponar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver arponat |
| Gerundi | arponant |
| Gerundi compost | havent arponat |
| Participi | arponat , arponada , arponats , arponades |
Definició
- Clavar l'arpó a un animal, especialment per a caçar-lo.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017