armar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| armo (cent.), arme (val.), arm (bal.) |
| armes |
| arma |
| armem, armam (bal.) |
| armeu, armau (bal.) |
| armen |
Perfet
| he armat |
| has armat |
| ha armat |
| hem armat |
| heu armat |
| han armat |
Imperfet
| armava |
| armaves |
| armava |
| armàvem |
| armàveu |
| armaven |
Plusquamperfet
| havia armat |
| havies armat |
| havia armat |
| havíem armat |
| havíeu armat |
| havien armat |
Passat simple
| armí |
| armares |
| armà |
| armàrem |
| armàreu |
| armaren |
Passat perifràstic
| vaig armar |
| vas (vares) armar |
| va armar |
| vam (vàrem) armar |
| vau (vàreu) armar |
| van (varen) armar |
Passat anterior
| haguí armat |
| hagueres armat |
| hagué armat |
| haguérem armat |
| haguéreu armat |
| hagueren armat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver armat |
| vas haver armat |
| va haver armat |
| vam haver armat |
| vau haver armat |
| van haver armat |
Futur
| armaré |
| armaràs |
| armarà |
| armarem |
| armareu |
| armaran |
Futur perfet
| hauré armat |
| hauràs armat |
| haurà armat |
| haurem armat |
| haureu armat |
| hauran armat |
Condicional
| armaria |
| armaries |
| armaria |
| armaríem |
| armaríeu |
| armarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) armat |
| hauries (hagueres) armat |
| hauria (haguera) armat |
| hauríem (haguérem) armat |
| hauríeu (haguéreu) armat |
| haurien (hagueren) armat |
Mode subjuntiu
Present
| armi, arme (val.) |
| armis, armes (val.) |
| armi, arme (val.) |
| armem |
| armeu |
| armin, armen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) armat |
| hagis (hages) armat |
| hagi (haja) armat |
| hàgim (hàgem) armat |
| hàgiu (hàgeu) armat |
| hagin (hagen) armat |
Imperfet
| armés, armara (val.), armàs (val., bal.) |
| armessis, armares (val.), armassis (bal.), armesses, armasses (val., bal.) |
| armés, armara (val.), armàs (val., bal.) |
| arméssim, armàrem (val.), armàssim (bal.), arméssem, armàssem (val., bal.) |
| arméssiu, armàreu (val.), armàssiu (bal.), armésseu, armàsseu (val., bal.) |
| armessin, armaren (val.), armassin (bal.), armessen, armassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) armat |
| haguessis (hagueres) armat |
| hagués (haguera) armat |
| haguéssim (haguérem) armat |
| haguéssiu (haguéreu) armat |
| haguessin (hagueren) armat |
Mode imperatiu
Present
| arma |
| armi, arme (val.) |
| armem |
| armeu, armau (bal.) |
| armin, armen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | armar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver armat |
| Gerundi | armant |
| Gerundi compost | havent armat |
| Participi | armat , armada , armats , armades |
Definició
- Proveir d'armes ofensives o defensives.
- Compondre diferents peces de manera que el conjunt s'aguanti dret i es pugui usar.
- Proveir un vaixell de tot el necessari per tenir-lo a punt.
- tramar, forjar, disposar
- Disposar el braç en la postura adequada per fer un llançament.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017