aregar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| arego (cent.), aregue (val.), areg (bal.) |
| aregues |
| arega |
| areguem, aregam (bal.) |
| aregueu, aregau (bal.) |
| areguen |
Perfet
| he aregat |
| has aregat |
| ha aregat |
| hem aregat |
| heu aregat |
| han aregat |
Imperfet
| aregava |
| aregaves |
| aregava |
| aregàvem |
| aregàveu |
| aregaven |
Plusquamperfet
| havia aregat |
| havies aregat |
| havia aregat |
| havíem aregat |
| havíeu aregat |
| havien aregat |
Passat simple
| areguí |
| aregares |
| aregà |
| aregàrem |
| aregàreu |
| aregaren |
Passat perifràstic
| vaig aregar |
| vas (vares) aregar |
| va aregar |
| vam (vàrem) aregar |
| vau (vàreu) aregar |
| van (varen) aregar |
Passat anterior
| haguí aregat |
| hagueres aregat |
| hagué aregat |
| haguérem aregat |
| haguéreu aregat |
| hagueren aregat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver aregat |
| vas haver aregat |
| va haver aregat |
| vam haver aregat |
| vau haver aregat |
| van haver aregat |
Futur
| aregaré |
| aregaràs |
| aregarà |
| aregarem |
| aregareu |
| aregaran |
Futur perfet
| hauré aregat |
| hauràs aregat |
| haurà aregat |
| haurem aregat |
| haureu aregat |
| hauran aregat |
Condicional
| aregaria |
| aregaries |
| aregaria |
| aregaríem |
| aregaríeu |
| aregarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) aregat |
| hauries (hagueres) aregat |
| hauria (haguera) aregat |
| hauríem (haguérem) aregat |
| hauríeu (haguéreu) aregat |
| haurien (hagueren) aregat |
Mode subjuntiu
Present
| aregui, aregue (val.) |
| areguis, aregues (val.) |
| aregui, aregue (val.) |
| areguem |
| aregueu |
| areguin, areguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) aregat |
| hagis (hages) aregat |
| hagi (haja) aregat |
| hàgim (hàgem) aregat |
| hàgiu (hàgeu) aregat |
| hagin (hagen) aregat |
Imperfet
| aregués, aregara (val.), aregàs (val., bal.) |
| areguessis, aregares (val.), aregassis (bal.), areguesses, aregasses (val., bal.) |
| aregués, aregara (val.), aregàs (val., bal.) |
| areguéssim, aregàrem (val.), aregàssim (bal.), areguéssem, aregàssem (val., bal.) |
| areguéssiu, aregàreu (val.), aregàssiu (bal.), areguésseu, aregàsseu (val., bal.) |
| areguessin, aregaren (val.), aregassin (bal.), areguessen, aregassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) aregat |
| haguessis (hagueres) aregat |
| hagués (haguera) aregat |
| haguéssim (haguérem) aregat |
| haguéssiu (haguéreu) aregat |
| haguessin (hagueren) aregat |
Mode imperatiu
Present
| arega |
| aregui, aregue (val.) |
| areguem |
| aregueu, aregau (bal.) |
| areguin, areguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | aregar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver aregat |
| Gerundi | aregant |
| Gerundi compost | havent aregat |
| Participi | aregat , aregada , aregats , aregades |
Definició
- Ensinistrar una bèstia de tir o de càrrega per fer les feines.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017