apuntar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| apunto (cent.), apunte (val.), apunt (bal.) |
| apuntes |
| apunta |
| apuntem, apuntam (bal.) |
| apunteu, apuntau (bal.) |
| apunten |
Perfet
| he apuntat |
| has apuntat |
| ha apuntat |
| hem apuntat |
| heu apuntat |
| han apuntat |
Imperfet
| apuntava |
| apuntaves |
| apuntava |
| apuntàvem |
| apuntàveu |
| apuntaven |
Plusquamperfet
| havia apuntat |
| havies apuntat |
| havia apuntat |
| havíem apuntat |
| havíeu apuntat |
| havien apuntat |
Passat simple
| apuntí |
| apuntares |
| apuntà |
| apuntàrem |
| apuntàreu |
| apuntaren |
Passat perifràstic
| vaig apuntar |
| vas (vares) apuntar |
| va apuntar |
| vam (vàrem) apuntar |
| vau (vàreu) apuntar |
| van (varen) apuntar |
Passat anterior
| haguí apuntat |
| hagueres apuntat |
| hagué apuntat |
| haguérem apuntat |
| haguéreu apuntat |
| hagueren apuntat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver apuntat |
| vas haver apuntat |
| va haver apuntat |
| vam haver apuntat |
| vau haver apuntat |
| van haver apuntat |
Futur
| apuntaré |
| apuntaràs |
| apuntarà |
| apuntarem |
| apuntareu |
| apuntaran |
Futur perfet
| hauré apuntat |
| hauràs apuntat |
| haurà apuntat |
| haurem apuntat |
| haureu apuntat |
| hauran apuntat |
Condicional
| apuntaria |
| apuntaries |
| apuntaria |
| apuntaríem |
| apuntaríeu |
| apuntarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) apuntat |
| hauries (hagueres) apuntat |
| hauria (haguera) apuntat |
| hauríem (haguérem) apuntat |
| hauríeu (haguéreu) apuntat |
| haurien (hagueren) apuntat |
Mode subjuntiu
Present
| apunti, apunte (val.) |
| apuntis, apuntes (val.) |
| apunti, apunte (val.) |
| apuntem |
| apunteu |
| apuntin, apunten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) apuntat |
| hagis (hages) apuntat |
| hagi (haja) apuntat |
| hàgim (hàgem) apuntat |
| hàgiu (hàgeu) apuntat |
| hagin (hagen) apuntat |
Imperfet
| apuntés, apuntara (val.), apuntàs (val., bal.) |
| apuntessis, apuntares (val.), apuntassis (bal.), apuntesses, apuntasses (val., bal.) |
| apuntés, apuntara (val.), apuntàs (val., bal.) |
| apuntéssim, apuntàrem (val.), apuntàssim (bal.), apuntéssem, apuntàssem (val., bal.) |
| apuntéssiu, apuntàreu (val.), apuntàssiu (bal.), apuntésseu, apuntàsseu (val., bal.) |
| apuntessin, apuntaren (val.), apuntassin (bal.), apuntessen, apuntassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) apuntat |
| haguessis (hagueres) apuntat |
| hagués (haguera) apuntat |
| haguéssim (haguérem) apuntat |
| haguéssiu (haguéreu) apuntat |
| haguessin (hagueren) apuntat |
Mode imperatiu
Present
| apunta |
| apunti, apunte (val.) |
| apuntem |
| apunteu, apuntau (bal.) |
| apuntin, apunten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | apuntar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver apuntat |
| Gerundi | apuntant |
| Gerundi compost | havent apuntat |
| Participi | apuntat , apuntada , apuntats , apuntades |
Definició
- anotar
- Posar sobre una carta la quantitat que es vol jugar.
- Insinuar o tocar lleugerament algun afer o matèria.
- Llegir l'apuntador allò que els actors han de recitar.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017