aponar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| apono (cent.), apone (val.), apon (bal.) |
| apones |
| apona |
| aponem, aponam (bal.) |
| aponeu, aponau (bal.) |
| aponen |
Perfet
| he aponat |
| has aponat |
| ha aponat |
| hem aponat |
| heu aponat |
| han aponat |
Imperfet
| aponava |
| aponaves |
| aponava |
| aponàvem |
| aponàveu |
| aponaven |
Plusquamperfet
| havia aponat |
| havies aponat |
| havia aponat |
| havíem aponat |
| havíeu aponat |
| havien aponat |
Passat simple
| aponí |
| aponares |
| aponà |
| aponàrem |
| aponàreu |
| aponaren |
Passat perifràstic
| vaig aponar |
| vas (vares) aponar |
| va aponar |
| vam (vàrem) aponar |
| vau (vàreu) aponar |
| van (varen) aponar |
Passat anterior
| haguí aponat |
| hagueres aponat |
| hagué aponat |
| haguérem aponat |
| haguéreu aponat |
| hagueren aponat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver aponat |
| vas haver aponat |
| va haver aponat |
| vam haver aponat |
| vau haver aponat |
| van haver aponat |
Futur
| aponaré |
| aponaràs |
| aponarà |
| aponarem |
| aponareu |
| aponaran |
Futur perfet
| hauré aponat |
| hauràs aponat |
| haurà aponat |
| haurem aponat |
| haureu aponat |
| hauran aponat |
Condicional
| aponaria |
| aponaries |
| aponaria |
| aponaríem |
| aponaríeu |
| aponarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) aponat |
| hauries (hagueres) aponat |
| hauria (haguera) aponat |
| hauríem (haguérem) aponat |
| hauríeu (haguéreu) aponat |
| haurien (hagueren) aponat |
Mode subjuntiu
Present
| aponi, apone (val.) |
| aponis, apones (val.) |
| aponi, apone (val.) |
| aponem |
| aponeu |
| aponin, aponen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) aponat |
| hagis (hages) aponat |
| hagi (haja) aponat |
| hàgim (hàgem) aponat |
| hàgiu (hàgeu) aponat |
| hagin (hagen) aponat |
Imperfet
| aponés, aponara (val.), aponàs (val., bal.) |
| aponessis, aponares (val.), aponassis (bal.), aponesses, aponasses (val., bal.) |
| aponés, aponara (val.), aponàs (val., bal.) |
| aponéssim, aponàrem (val.), aponàssim (bal.), aponéssem, aponàssem (val., bal.) |
| aponéssiu, aponàreu (val.), aponàssiu (bal.), aponésseu, aponàsseu (val., bal.) |
| aponessin, aponaren (val.), aponassin (bal.), aponessen, aponassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) aponat |
| haguessis (hagueres) aponat |
| hagués (haguera) aponat |
| haguéssim (haguérem) aponat |
| haguéssiu (haguéreu) aponat |
| haguessin (hagueren) aponat |
Mode imperatiu
Present
| apona |
| aponi, apone (val.) |
| aponem |
| aponeu, aponau (bal.) |
| aponin, aponen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | aponar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver aponat |
| Gerundi | aponant |
| Gerundi compost | havent aponat |
| Participi | aponat , aponada , aponats , aponades |
Definició
- ajupir-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017