aplomar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| aplomo (cent.), aplome (val.), aplom (bal.) |
| aplomes |
| aploma |
| aplomem, aplomam (bal.) |
| aplomeu, aplomau (bal.) |
| aplomen |
Perfet
| he aplomat |
| has aplomat |
| ha aplomat |
| hem aplomat |
| heu aplomat |
| han aplomat |
Imperfet
| aplomava |
| aplomaves |
| aplomava |
| aplomàvem |
| aplomàveu |
| aplomaven |
Plusquamperfet
| havia aplomat |
| havies aplomat |
| havia aplomat |
| havíem aplomat |
| havíeu aplomat |
| havien aplomat |
Passat simple
| aplomí |
| aplomares |
| aplomà |
| aplomàrem |
| aplomàreu |
| aplomaren |
Passat perifràstic
| vaig aplomar |
| vas (vares) aplomar |
| va aplomar |
| vam (vàrem) aplomar |
| vau (vàreu) aplomar |
| van (varen) aplomar |
Passat anterior
| haguí aplomat |
| hagueres aplomat |
| hagué aplomat |
| haguérem aplomat |
| haguéreu aplomat |
| hagueren aplomat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver aplomat |
| vas haver aplomat |
| va haver aplomat |
| vam haver aplomat |
| vau haver aplomat |
| van haver aplomat |
Futur
| aplomaré |
| aplomaràs |
| aplomarà |
| aplomarem |
| aplomareu |
| aplomaran |
Futur perfet
| hauré aplomat |
| hauràs aplomat |
| haurà aplomat |
| haurem aplomat |
| haureu aplomat |
| hauran aplomat |
Condicional
| aplomaria |
| aplomaries |
| aplomaria |
| aplomaríem |
| aplomaríeu |
| aplomarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) aplomat |
| hauries (hagueres) aplomat |
| hauria (haguera) aplomat |
| hauríem (haguérem) aplomat |
| hauríeu (haguéreu) aplomat |
| haurien (hagueren) aplomat |
Mode subjuntiu
Present
| aplomi, aplome (val.) |
| aplomis, aplomes (val.) |
| aplomi, aplome (val.) |
| aplomem |
| aplomeu |
| aplomin, aplomen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) aplomat |
| hagis (hages) aplomat |
| hagi (haja) aplomat |
| hàgim (hàgem) aplomat |
| hàgiu (hàgeu) aplomat |
| hagin (hagen) aplomat |
Imperfet
| aplomés, aplomara (val.), aplomàs (val., bal.) |
| aplomessis, aplomares (val.), aplomassis (bal.), aplomesses, aplomasses (val., bal.) |
| aplomés, aplomara (val.), aplomàs (val., bal.) |
| aploméssim, aplomàrem (val.), aplomàssim (bal.), aploméssem, aplomàssem (val., bal.) |
| aploméssiu, aplomàreu (val.), aplomàssiu (bal.), aplomésseu, aplomàsseu (val., bal.) |
| aplomessin, aplomaren (val.), aplomassin (bal.), aplomessen, aplomassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) aplomat |
| haguessis (hagueres) aplomat |
| hagués (haguera) aplomat |
| haguéssim (haguérem) aplomat |
| haguéssiu (haguéreu) aplomat |
| haguessin (hagueren) aplomat |
Mode imperatiu
Present
| aploma |
| aplomi, aplome (val.) |
| aplomem |
| aplomeu, aplomau (bal.) |
| aplomin, aplomen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | aplomar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver aplomat |
| Gerundi | aplomant |
| Gerundi compost | havent aplomat |
| Participi | aplomat , aplomada , aplomats , aplomades |
Definició
- Posar a plom, examinar amb la plomada.
- Caure a plom.
- Deixar de brandar un castell una vegada s’han col·locat els pisos de dalt.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017