aplanar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| aplano (cent.), aplane (val.), aplan (bal.) |
| aplanes |
| aplana |
| aplanem, aplanam (bal.) |
| aplaneu, aplanau (bal.) |
| aplanen |
Perfet
| he aplanat |
| has aplanat |
| ha aplanat |
| hem aplanat |
| heu aplanat |
| han aplanat |
Imperfet
| aplanava |
| aplanaves |
| aplanava |
| aplanàvem |
| aplanàveu |
| aplanaven |
Plusquamperfet
| havia aplanat |
| havies aplanat |
| havia aplanat |
| havíem aplanat |
| havíeu aplanat |
| havien aplanat |
Passat simple
| aplaní |
| aplanares |
| aplanà |
| aplanàrem |
| aplanàreu |
| aplanaren |
Passat perifràstic
| vaig aplanar |
| vas (vares) aplanar |
| va aplanar |
| vam (vàrem) aplanar |
| vau (vàreu) aplanar |
| van (varen) aplanar |
Passat anterior
| haguí aplanat |
| hagueres aplanat |
| hagué aplanat |
| haguérem aplanat |
| haguéreu aplanat |
| hagueren aplanat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver aplanat |
| vas haver aplanat |
| va haver aplanat |
| vam haver aplanat |
| vau haver aplanat |
| van haver aplanat |
Futur
| aplanaré |
| aplanaràs |
| aplanarà |
| aplanarem |
| aplanareu |
| aplanaran |
Futur perfet
| hauré aplanat |
| hauràs aplanat |
| haurà aplanat |
| haurem aplanat |
| haureu aplanat |
| hauran aplanat |
Condicional
| aplanaria |
| aplanaries |
| aplanaria |
| aplanaríem |
| aplanaríeu |
| aplanarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) aplanat |
| hauries (hagueres) aplanat |
| hauria (haguera) aplanat |
| hauríem (haguérem) aplanat |
| hauríeu (haguéreu) aplanat |
| haurien (hagueren) aplanat |
Mode subjuntiu
Present
| aplani, aplane (val.) |
| aplanis, aplanes (val.) |
| aplani, aplane (val.) |
| aplanem |
| aplaneu |
| aplanin, aplanen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) aplanat |
| hagis (hages) aplanat |
| hagi (haja) aplanat |
| hàgim (hàgem) aplanat |
| hàgiu (hàgeu) aplanat |
| hagin (hagen) aplanat |
Imperfet
| aplanés, aplanara (val.), aplanàs (val., bal.) |
| aplanessis, aplanares (val.), aplanassis (bal.), aplanesses, aplanasses (val., bal.) |
| aplanés, aplanara (val.), aplanàs (val., bal.) |
| aplanéssim, aplanàrem (val.), aplanàssim (bal.), aplanéssem, aplanàssem (val., bal.) |
| aplanéssiu, aplanàreu (val.), aplanàssiu (bal.), aplanésseu, aplanàsseu (val., bal.) |
| aplanessin, aplanaren (val.), aplanassin (bal.), aplanessen, aplanassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) aplanat |
| haguessis (hagueres) aplanat |
| hagués (haguera) aplanat |
| haguéssim (haguérem) aplanat |
| haguéssiu (haguéreu) aplanat |
| haguessin (hagueren) aplanat |
Mode imperatiu
Present
| aplana |
| aplani, aplane (val.) |
| aplanem |
| aplaneu, aplanau (bal.) |
| aplanin, aplanen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | aplanar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver aplanat |
| Gerundi | aplanant |
| Gerundi compost | havent aplanat |
| Participi | aplanat , aplanada , aplanats , aplanades |
Definició
- Posar plana una superfície.
- Atordir, deixar postrat.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017