Conjugació del verb «apeçonar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

O llisteu els verbs que comencin per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

apeçonar

Mode indicatiu

Present
jo apeçono (cent.), apeçone (val.), apeçon (bal.)
tu apeçones
ell, ella, vostè apeçona
nosaltres apeçonem, apeçonam (bal.)
vosaltres, vós apeçoneu, apeçonau (bal.)
ells, elles, vostès apeçonen
Perfet
jo he apeçonat
tu has apeçonat
ell, ella, vostè ha apeçonat
nosaltres hem apeçonat
vosaltres, vós heu apeçonat
ells, elles, vostès han apeçonat
Imperfet
jo apeçonava
tu apeçonaves
ell, ella, vostè apeçonava
nosaltres apeçonàvem
vosaltres, vós apeçonàveu
ells, elles, vostès apeçonaven
Plusquamperfet
jo havia apeçonat
tu havies apeçonat
ell, ella, vostè havia apeçonat
nosaltres havíem apeçonat
vosaltres, vós havíeu apeçonat
ells, elles, vostès havien apeçonat
Passat simple
jo apeçoní
tu apeçonares
ell, ella, vostè apeçonà
nosaltres apeçonàrem
vosaltres, vós apeçonàreu
ells, elles, vostès apeçonaren
Passat perifràstic
jo vaig apeçonar
tu vas (vares) apeçonar
ell, ella, vostè va apeçonar
nosaltres vam (vàrem) apeçonar
vosaltres, vós vau (vàreu) apeçonar
ells, elles, vostès van (varen) apeçonar
Passat anterior
jo haguí apeçonat
tu hagueres apeçonat
ell, ella, vostè hagué apeçonat
nosaltres haguérem apeçonat
vosaltres, vós haguéreu apeçonat
ells, elles, vostès hagueren apeçonat
Passat anterior perifràstic
jo vaig haver apeçonat
tu vas haver apeçonat
ell, ella, vostè va haver apeçonat
nosaltres vam haver apeçonat
vosaltres, vós vau haver apeçonat
ells, elles, vostès van haver apeçonat
Futur
jo apeçonaré
tu apeçonaràs
ell, ella, vostè apeçonarà
nosaltres apeçonarem
vosaltres, vós apeçonareu
ells, elles, vostès apeçonaran
Futur perfet
jo hauré apeçonat
tu hauràs apeçonat
ell, ella, vostè haurà apeçonat
nosaltres haurem apeçonat
vosaltres, vós haureu apeçonat
ells, elles, vostès hauran apeçonat
Condicional
jo apeçonaria
tu apeçonaries
ell, ella, vostè apeçonaria
nosaltres apeçonaríem
vosaltres, vós apeçonaríeu
ells, elles, vostès apeçonarien
Condicional perfet
jo hauria (haguera) apeçonat
tu hauries (hagueres) apeçonat
ell, ella, vostè hauria (haguera) apeçonat
nosaltres hauríem (haguérem) apeçonat
vosaltres, vós hauríeu (haguéreu) apeçonat
ells, elles, vostès haurien (hagueren) apeçonat

apeçonar

Mode subjuntiu

Present
jo apeçoni, apeçone (val.)
tu apeçonis, apeçones (val.)
ell, ella, vostè apeçoni, apeçone (val.)
nosaltres apeçonem
vosaltres, vós apeçoneu
ells, elles, vostès apeçonin, apeçonen (val.)
Perfet
jo hagi (haja) apeçonat
tu hagis (hages) apeçonat
ell, ella, vostè hagi (haja) apeçonat
nosaltres hàgim (hàgem) apeçonat
vosaltres, vós hàgiu (hàgeu) apeçonat
ells, elles, vostès hagin (hagen) apeçonat
Imperfet
jo apeçonés, apeçonara (val.), apeçonàs (val., bal.)
tu apeçonessis, apeçonares (val.), apeçonassis (bal.), apeçonesses, apeçonasses (val., bal.)
ell, ella, vostè apeçonés, apeçonara (val.), apeçonàs (val., bal.)
nosaltres apeçonéssim, apeçonàrem (val.), apeçonàssim (bal.), apeçonéssem, apeçonàssem (val., bal.)
vosaltres, vós apeçonéssiu, apeçonàreu (val.), apeçonàssiu (bal.), apeçonésseu, apeçonàsseu (val., bal.)
ells, elles, vostès apeçonessin, apeçonaren (val.), apeçonassin (bal.), apeçonessen, apeçonassen (val., bal.)
Plusquamperfet
jo hagués (haguera) apeçonat
tu haguessis (hagueres) apeçonat
ell, ella, vostè hagués (haguera) apeçonat
nosaltres haguéssim (haguérem) apeçonat
vosaltres, vós haguéssiu (haguéreu) apeçonat
ells, elles, vostès haguessin (hagueren) apeçonat

apeçonar

Imperatiu

Present
tu apeçona
ell, ella, vostè apeçoni, apeçone (val.)
nosaltres apeçonem
vosaltres, vós apeçoneu, apeçonau (bal.)
ells, elles, vostès apeçonin, apeçonen (val.)

apeçonar

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu apeçonar
Infinitiu compost haver apeçonat
Gerundi apeçonant
Gerundi compost havent apeçonat
Participi apeçonat, apeçonada, apeçonats, apeçonades