amortar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| amorto (cent.), amorte (val.), amort (bal.) |
| amortes |
| amorta |
| amortem, amortam (bal.) |
| amorteu, amortau (bal.) |
| amorten |
Perfet
| he amortat |
| has amortat |
| ha amortat |
| hem amortat |
| heu amortat |
| han amortat |
Imperfet
| amortava |
| amortaves |
| amortava |
| amortàvem |
| amortàveu |
| amortaven |
Plusquamperfet
| havia amortat |
| havies amortat |
| havia amortat |
| havíem amortat |
| havíeu amortat |
| havien amortat |
Passat simple
| amortí |
| amortares |
| amortà |
| amortàrem |
| amortàreu |
| amortaren |
Passat perifràstic
| vaig amortar |
| vas (vares) amortar |
| va amortar |
| vam (vàrem) amortar |
| vau (vàreu) amortar |
| van (varen) amortar |
Passat anterior
| haguí amortat |
| hagueres amortat |
| hagué amortat |
| haguérem amortat |
| haguéreu amortat |
| hagueren amortat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver amortat |
| vas haver amortat |
| va haver amortat |
| vam haver amortat |
| vau haver amortat |
| van haver amortat |
Futur
| amortaré |
| amortaràs |
| amortarà |
| amortarem |
| amortareu |
| amortaran |
Futur perfet
| hauré amortat |
| hauràs amortat |
| haurà amortat |
| haurem amortat |
| haureu amortat |
| hauran amortat |
Condicional
| amortaria |
| amortaries |
| amortaria |
| amortaríem |
| amortaríeu |
| amortarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) amortat |
| hauries (hagueres) amortat |
| hauria (haguera) amortat |
| hauríem (haguérem) amortat |
| hauríeu (haguéreu) amortat |
| haurien (hagueren) amortat |
Mode subjuntiu
Present
| amorti, amorte (val.) |
| amortis, amortes (val.) |
| amorti, amorte (val.) |
| amortem |
| amorteu |
| amortin, amorten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) amortat |
| hagis (hages) amortat |
| hagi (haja) amortat |
| hàgim (hàgem) amortat |
| hàgiu (hàgeu) amortat |
| hagin (hagen) amortat |
Imperfet
| amortés, amortara (val.), amortàs (val., bal.) |
| amortessis, amortares (val.), amortassis (bal.), amortesses, amortasses (val., bal.) |
| amortés, amortara (val.), amortàs (val., bal.) |
| amortéssim, amortàrem (val.), amortàssim (bal.), amortéssem, amortàssem (val., bal.) |
| amortéssiu, amortàreu (val.), amortàssiu (bal.), amortésseu, amortàsseu (val., bal.) |
| amortessin, amortaren (val.), amortassin (bal.), amortessen, amortassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) amortat |
| haguessis (hagueres) amortat |
| hagués (haguera) amortat |
| haguéssim (haguérem) amortat |
| haguéssiu (haguéreu) amortat |
| haguessin (hagueren) amortat |
Mode imperatiu
Present
| amorta |
| amorti, amorte (val.) |
| amortem |
| amorteu, amortau (bal.) |
| amortin, amorten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | amortar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver amortat |
| Gerundi | amortant |
| Gerundi compost | havent amortat |
| Participi | amortat , amortada , amortats , amortades |
Definició
- Extingir el foc.
- Cal amortar el foc, que té massa flama.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017