amoïnar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| amoïno (cent.), amoïne (val.), amoïn (bal.) |
| amoïnes |
| amoïna |
| amoïnem, amoïnam (bal.) |
| amoïneu, amoïnau (bal.) |
| amoïnen |
Perfet
| he amoïnat |
| has amoïnat |
| ha amoïnat |
| hem amoïnat |
| heu amoïnat |
| han amoïnat |
Imperfet
| amoïnava |
| amoïnaves |
| amoïnava |
| amoïnàvem |
| amoïnàveu |
| amoïnaven |
Plusquamperfet
| havia amoïnat |
| havies amoïnat |
| havia amoïnat |
| havíem amoïnat |
| havíeu amoïnat |
| havien amoïnat |
Passat simple
| amoïní |
| amoïnares |
| amoïnà |
| amoïnàrem |
| amoïnàreu |
| amoïnaren |
Passat perifràstic
| vaig amoïnar |
| vas (vares) amoïnar |
| va amoïnar |
| vam (vàrem) amoïnar |
| vau (vàreu) amoïnar |
| van (varen) amoïnar |
Passat anterior
| haguí amoïnat |
| hagueres amoïnat |
| hagué amoïnat |
| haguérem amoïnat |
| haguéreu amoïnat |
| hagueren amoïnat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver amoïnat |
| vas haver amoïnat |
| va haver amoïnat |
| vam haver amoïnat |
| vau haver amoïnat |
| van haver amoïnat |
Futur
| amoïnaré |
| amoïnaràs |
| amoïnarà |
| amoïnarem |
| amoïnareu |
| amoïnaran |
Futur perfet
| hauré amoïnat |
| hauràs amoïnat |
| haurà amoïnat |
| haurem amoïnat |
| haureu amoïnat |
| hauran amoïnat |
Condicional
| amoïnaria |
| amoïnaries |
| amoïnaria |
| amoïnaríem |
| amoïnaríeu |
| amoïnarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) amoïnat |
| hauries (hagueres) amoïnat |
| hauria (haguera) amoïnat |
| hauríem (haguérem) amoïnat |
| hauríeu (haguéreu) amoïnat |
| haurien (hagueren) amoïnat |
Mode subjuntiu
Present
| amoïni, amoïne (val.) |
| amoïnis, amoïnes (val.) |
| amoïni, amoïne (val.) |
| amoïnem |
| amoïneu |
| amoïnin, amoïnen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) amoïnat |
| hagis (hages) amoïnat |
| hagi (haja) amoïnat |
| hàgim (hàgem) amoïnat |
| hàgiu (hàgeu) amoïnat |
| hagin (hagen) amoïnat |
Imperfet
| amoïnés, amoïnara (val.), amoïnàs (val., bal.) |
| amoïnessis, amoïnares (val.), amoïnassis (bal.), amoïnesses, amoïnasses (val., bal.) |
| amoïnés, amoïnara (val.), amoïnàs (val., bal.) |
| amoïnéssim, amoïnàrem (val.), amoïnàssim (bal.), amoïnéssem, amoïnàssem (val., bal.) |
| amoïnéssiu, amoïnàreu (val.), amoïnàssiu (bal.), amoïnésseu, amoïnàsseu (val., bal.) |
| amoïnessin, amoïnaren (val.), amoïnassin (bal.), amoïnessen, amoïnassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) amoïnat |
| haguessis (hagueres) amoïnat |
| hagués (haguera) amoïnat |
| haguéssim (haguérem) amoïnat |
| haguéssiu (haguéreu) amoïnat |
| haguessin (hagueren) amoïnat |
Mode imperatiu
Present
| amoïna |
| amoïni, amoïne (val.) |
| amoïnem |
| amoïneu, amoïnau (bal.) |
| amoïnin, amoïnen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | amoïnar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver amoïnat |
| Gerundi | amoïnant |
| Gerundi compost | havent amoïnat |
| Participi | amoïnat , amoïnada , amoïnats , amoïnades |
Definició
- Pertorbar els sentits a algú.
- Molestar, cansar a algú.
- Cansar-se, preocupar-se, per esbrinar alguna cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017