amarrir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| amarreixo (cent.), amarresc (val., bal.), amarrisc (val.) |
| amarreixes, amarrixes (val.) |
| amarreix, amarrix (val.) |
| amarrim |
| amarriu |
| amarreixen, amarrixen (val.) |
Perfet
| he amarrit |
| has amarrit |
| ha amarrit |
| hem amarrit |
| heu amarrit |
| han amarrit |
Imperfet
| amarria |
| amarries |
| amarria |
| amarríem |
| amarríeu |
| amarrien |
Plusquamperfet
| havia amarrit |
| havies amarrit |
| havia amarrit |
| havíem amarrit |
| havíeu amarrit |
| havien amarrit |
Passat simple
| amarrí |
| amarrires |
| amarrí |
| amarrírem |
| amarríreu |
| amarriren |
Passat perifràstic
| vaig amarrir |
| vas (vares) amarrir |
| va amarrir |
| vam (vàrem) amarrir |
| vau (vàreu) amarrir |
| van (varen) amarrir |
Passat anterior
| haguí amarrit |
| hagueres amarrit |
| hagué amarrit |
| haguérem amarrit |
| haguéreu amarrit |
| hagueren amarrit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver amarrit |
| vas haver amarrit |
| va haver amarrit |
| vam haver amarrit |
| vau haver amarrit |
| van haver amarrit |
Futur
| amarriré |
| amarriràs |
| amarrirà |
| amarrirem |
| amarrireu |
| amarriran |
Futur perfet
| hauré amarrit |
| hauràs amarrit |
| haurà amarrit |
| haurem amarrit |
| haureu amarrit |
| hauran amarrit |
Condicional
| amarriria |
| amarriries |
| amarriria |
| amarriríem |
| amarriríeu |
| amarririen |
Condicional perfet
| hauria (haguera) amarrit |
| hauries (hagueres) amarrit |
| hauria (haguera) amarrit |
| hauríem (haguérem) amarrit |
| hauríeu (haguéreu) amarrit |
| haurien (hagueren) amarrit |
Mode subjuntiu
Present
| amarreixi, amarresca / amarrisca (val.), amarresqui (bal.) |
| amarreixis, amarresques / amarrisques (val.), amarresquis (bal.) |
| amarreixi, amarresca / amarrisca (val.), amarresqui (bal.) |
| amarrim, amarriguem (bal.) |
| amarriu, amarrigueu (bal.) |
| amarreixin, amarresquen / amarrisquen (val.), amarresquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) amarrit |
| hagis (hages) amarrit |
| hagi (haja) amarrit |
| hàgim (hàgem) amarrit |
| hàgiu (hàgeu) amarrit |
| hagin (hagen) amarrit |
Imperfet
| amarrís, amarrira (val.) |
| amarrissis, amarrires (val.), amarrisses |
| amarrís, amarrira (val.) |
| amarríssim, amarrírem (val.), amarríssem |
| amarríssiu, amarríreu (val.), amarrísseu |
| amarrissin, amarriren (val.), amarrissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) amarrit |
| haguessis (hagueres) amarrit |
| hagués (haguera) amarrit |
| haguéssim (haguérem) amarrit |
| haguéssiu (haguéreu) amarrit |
| haguessin (hagueren) amarrit |
Mode imperatiu
Present
| amarreix, amarrix (val.) |
| amarreixi, amarresca / amarrisca (val.), amarresqui (bal.) |
| amarrim, amarriguem (bal.) |
| amarriu |
| amarreixin, amarresquen / amarrisquen (val.), amarresquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | amarrir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver amarrit |
| Gerundi | amarrint |
| Gerundi compost | havent amarrit |
| Participi | amarrit , amarrida , amarrits , amarrides |
Definició
- Ajuntar un marrà amb una ovella per a que procreïn.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017