Conjugació en català del verb «alternar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

alternar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
alterno (cent.), alterne (val.), altern (bal.)
alternes
alterna
alternem, alternam (bal.)
alterneu, alternau (bal.)
alternen
Perfet
he alternat
has alternat
ha alternat
hem alternat
heu alternat
han alternat
Imperfet
alternava
alternaves
alternava
alternàvem
alternàveu
alternaven
Plusquamperfet
havia alternat
havies alternat
havia alternat
havíem alternat
havíeu alternat
havien alternat
Passat simple
alterní
alternares
alternà
alternàrem
alternàreu
alternaren
Passat perifràstic
vaig alternar
vas (vares) alternar
va alternar
vam (vàrem) alternar
vau (vàreu) alternar
van (varen) alternar
Passat anterior
haguí alternat
hagueres alternat
hagué alternat
haguérem alternat
haguéreu alternat
hagueren alternat
Passat anterior perifràstic
vaig haver alternat
vas haver alternat
va haver alternat
vam haver alternat
vau haver alternat
van haver alternat
Futur
alternaré
alternaràs
alternarà
alternarem
alternareu
alternaran
Futur perfet
hauré alternat
hauràs alternat
haurà alternat
haurem alternat
haureu alternat
hauran alternat
Condicional
alternaria
alternaries
alternaria
alternaríem
alternaríeu
alternarien
Condicional perfet
hauria (haguera) alternat
hauries (hagueres) alternat
hauria (haguera) alternat
hauríem (haguérem) alternat
hauríeu (haguéreu) alternat
haurien (hagueren) alternat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
alterni, alterne (val.)
alternis, alternes (val.)
alterni, alterne (val.)
alternem
alterneu
alternin, alternen (val.)
Perfet
hagi (haja) alternat
hagis (hages) alternat
hagi (haja) alternat
hàgim (hàgem) alternat
hàgiu (hàgeu) alternat
hagin (hagen) alternat
Imperfet
alternés, alternara (val.), alternàs (val., bal.)
alternessis, alternares (val.), alternassis (bal.), alternesses, alternasses (val., bal.)
alternés, alternara (val.), alternàs (val., bal.)
alternéssim, alternàrem (val.), alternàssim (bal.), alternéssem, alternàssem (val., bal.)
alternéssiu, alternàreu (val.), alternàssiu (bal.), alternésseu, alternàsseu (val., bal.)
alternessin, alternaren (val.), alternassin (bal.), alternessen, alternassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) alternat
haguessis (hagueres) alternat
hagués (haguera) alternat
haguéssim (haguérem) alternat
haguéssiu (haguéreu) alternat
haguessin (hagueren) alternat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
alterna
alterni, alterne (val.)
alternem
alterneu, alternau (bal.)
alternin, alternen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu alternar
Infinitiu compost haver alternat
Gerundi alternant
Gerundi compost havent alternat
Participi alternat , alternada , alternats , alternades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Dir o fer una persona després d'altra una mateixa cosa per ordre alternatiu o per torn.
  2. Variar-se les coses succeint-se unes a altres.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.