alienar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| alieno (cent.), aliene (val.), alièn (bal.) |
| alienes |
| aliena |
| alienem, alienam (bal.) |
| alieneu, alienau (bal.) |
| alienen |
Perfet
| he alienat |
| has alienat |
| ha alienat |
| hem alienat |
| heu alienat |
| han alienat |
Imperfet
| alienava |
| alienaves |
| alienava |
| alienàvem |
| alienàveu |
| alienaven |
Plusquamperfet
| havia alienat |
| havies alienat |
| havia alienat |
| havíem alienat |
| havíeu alienat |
| havien alienat |
Passat simple
| aliení |
| alienares |
| alienà |
| alienàrem |
| alienàreu |
| alienaren |
Passat perifràstic
| vaig alienar |
| vas (vares) alienar |
| va alienar |
| vam (vàrem) alienar |
| vau (vàreu) alienar |
| van (varen) alienar |
Passat anterior
| haguí alienat |
| hagueres alienat |
| hagué alienat |
| haguérem alienat |
| haguéreu alienat |
| hagueren alienat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver alienat |
| vas haver alienat |
| va haver alienat |
| vam haver alienat |
| vau haver alienat |
| van haver alienat |
Futur
| alienaré |
| alienaràs |
| alienarà |
| alienarem |
| alienareu |
| alienaran |
Futur perfet
| hauré alienat |
| hauràs alienat |
| haurà alienat |
| haurem alienat |
| haureu alienat |
| hauran alienat |
Condicional
| alienaria |
| alienaries |
| alienaria |
| alienaríem |
| alienaríeu |
| alienarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) alienat |
| hauries (hagueres) alienat |
| hauria (haguera) alienat |
| hauríem (haguérem) alienat |
| hauríeu (haguéreu) alienat |
| haurien (hagueren) alienat |
Mode subjuntiu
Present
| alieni, aliene (val.) |
| alienis, alienes (val.) |
| alieni, aliene (val.) |
| alienem |
| alieneu |
| alienin, alienen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) alienat |
| hagis (hages) alienat |
| hagi (haja) alienat |
| hàgim (hàgem) alienat |
| hàgiu (hàgeu) alienat |
| hagin (hagen) alienat |
Imperfet
| alienés, alienara (val.), alienàs (val., bal.) |
| alienessis, alienares (val.), alienassis (bal.), alienesses, alienasses (val., bal.) |
| alienés, alienara (val.), alienàs (val., bal.) |
| alienéssim, alienàrem (val.), alienàssim (bal.), alienéssem, alienàssem (val., bal.) |
| alienéssiu, alienàreu (val.), alienàssiu (bal.), alienésseu, alienàsseu (val., bal.) |
| alienessin, alienaren (val.), alienassin (bal.), alienessen, alienassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) alienat |
| haguessis (hagueres) alienat |
| hagués (haguera) alienat |
| haguéssim (haguérem) alienat |
| haguéssiu (haguéreu) alienat |
| haguessin (hagueren) alienat |
Mode imperatiu
Present
| aliena |
| alieni, aliene (val.) |
| alienem |
| alieneu, alienau (bal.) |
| alienin, alienen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | alienar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver alienat |
| Gerundi | alienant |
| Gerundi compost | havent alienat |
| Participi | alienat , alienada , alienats , alienades |
Definició
- Passar o entregar a altre el domini d'alguna cosa.
- Treure a algú de si, privar-lo de l'ús de la raó o dels sentits.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017