al·lucinar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| al·lucino (cent.), al·lucine (val.), al·lucín (bal.) |
| al·lucines |
| al·lucina |
| al·lucinem, al·lucinam (bal.) |
| al·lucineu, al·lucinau (bal.) |
| al·lucinen |
Perfet
| he al·lucinat |
| has al·lucinat |
| ha al·lucinat |
| hem al·lucinat |
| heu al·lucinat |
| han al·lucinat |
Imperfet
| al·lucinava |
| al·lucinaves |
| al·lucinava |
| al·lucinàvem |
| al·lucinàveu |
| al·lucinaven |
Plusquamperfet
| havia al·lucinat |
| havies al·lucinat |
| havia al·lucinat |
| havíem al·lucinat |
| havíeu al·lucinat |
| havien al·lucinat |
Passat simple
| al·luciní |
| al·lucinares |
| al·lucinà |
| al·lucinàrem |
| al·lucinàreu |
| al·lucinaren |
Passat perifràstic
| vaig al·lucinar |
| vas (vares) al·lucinar |
| va al·lucinar |
| vam (vàrem) al·lucinar |
| vau (vàreu) al·lucinar |
| van (varen) al·lucinar |
Passat anterior
| haguí al·lucinat |
| hagueres al·lucinat |
| hagué al·lucinat |
| haguérem al·lucinat |
| haguéreu al·lucinat |
| hagueren al·lucinat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver al·lucinat |
| vas haver al·lucinat |
| va haver al·lucinat |
| vam haver al·lucinat |
| vau haver al·lucinat |
| van haver al·lucinat |
Futur
| al·lucinaré |
| al·lucinaràs |
| al·lucinarà |
| al·lucinarem |
| al·lucinareu |
| al·lucinaran |
Futur perfet
| hauré al·lucinat |
| hauràs al·lucinat |
| haurà al·lucinat |
| haurem al·lucinat |
| haureu al·lucinat |
| hauran al·lucinat |
Condicional
| al·lucinaria |
| al·lucinaries |
| al·lucinaria |
| al·lucinaríem |
| al·lucinaríeu |
| al·lucinarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) al·lucinat |
| hauries (hagueres) al·lucinat |
| hauria (haguera) al·lucinat |
| hauríem (haguérem) al·lucinat |
| hauríeu (haguéreu) al·lucinat |
| haurien (hagueren) al·lucinat |
Mode subjuntiu
Present
| al·lucini, al·lucine (val.) |
| al·lucinis, al·lucines (val.) |
| al·lucini, al·lucine (val.) |
| al·lucinem |
| al·lucineu |
| al·lucinin, al·lucinen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) al·lucinat |
| hagis (hages) al·lucinat |
| hagi (haja) al·lucinat |
| hàgim (hàgem) al·lucinat |
| hàgiu (hàgeu) al·lucinat |
| hagin (hagen) al·lucinat |
Imperfet
| al·lucinés, al·lucinara (val.), al·lucinàs (val., bal.) |
| al·lucinessis, al·lucinares (val.), al·lucinassis (bal.), al·lucinesses, al·lucinasses (val., bal.) |
| al·lucinés, al·lucinara (val.), al·lucinàs (val., bal.) |
| al·lucinéssim, al·lucinàrem (val.), al·lucinàssim (bal.), al·lucinéssem, al·lucinàssem (val., bal.) |
| al·lucinéssiu, al·lucinàreu (val.), al·lucinàssiu (bal.), al·lucinésseu, al·lucinàsseu (val., bal.) |
| al·lucinessin, al·lucinaren (val.), al·lucinassin (bal.), al·lucinessen, al·lucinassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) al·lucinat |
| haguessis (hagueres) al·lucinat |
| hagués (haguera) al·lucinat |
| haguéssim (haguérem) al·lucinat |
| haguéssiu (haguéreu) al·lucinat |
| haguessin (hagueren) al·lucinat |
Mode imperatiu
Present
| al·lucina |
| al·lucini, al·lucine (val.) |
| al·lucinem |
| al·lucineu, al·lucinau (bal.) |
| al·lucinin, al·lucinen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | al·lucinar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver al·lucinat |
| Gerundi | al·lucinant |
| Gerundi compost | havent al·lucinat |
| Participi | al·lucinat , al·lucinada , al·lucinats , al·lucinades |
Definició
- Veure o percebre coses inexistents considerant-les com a reals.
- Trobar quelcom increïble.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017