ajupir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| ajupo (cent.), ajup (val., bal.) |
| ajups |
| ajup |
| ajupim |
| ajupiu |
| ajupen |
Perfet
| he ajupit |
| has ajupit |
| ha ajupit |
| hem ajupit |
| heu ajupit |
| han ajupit |
Imperfet
| ajupia |
| ajupies |
| ajupia |
| ajupíem |
| ajupíeu |
| ajupien |
Plusquamperfet
| havia ajupit |
| havies ajupit |
| havia ajupit |
| havíem ajupit |
| havíeu ajupit |
| havien ajupit |
Passat simple
| ajupí |
| ajupires |
| ajupí |
| ajupírem |
| ajupíreu |
| ajupiren |
Passat perifràstic
| vaig ajupir |
| vas (vares) ajupir |
| va ajupir |
| vam (vàrem) ajupir |
| vau (vàreu) ajupir |
| van (varen) ajupir |
Passat anterior
| haguí ajupit |
| hagueres ajupit |
| hagué ajupit |
| haguérem ajupit |
| haguéreu ajupit |
| hagueren ajupit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver ajupit |
| vas haver ajupit |
| va haver ajupit |
| vam haver ajupit |
| vau haver ajupit |
| van haver ajupit |
Futur
| ajupiré |
| ajupiràs |
| ajupirà |
| ajupirem |
| ajupireu |
| ajupiran |
Futur perfet
| hauré ajupit |
| hauràs ajupit |
| haurà ajupit |
| haurem ajupit |
| haureu ajupit |
| hauran ajupit |
Condicional
| ajupiria |
| ajupiries |
| ajupiria |
| ajupiríem |
| ajupiríeu |
| ajupirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) ajupit |
| hauries (hagueres) ajupit |
| hauria (haguera) ajupit |
| hauríem (haguérem) ajupit |
| hauríeu (haguéreu) ajupit |
| haurien (hagueren) ajupit |
Mode subjuntiu
Present
| ajupi, ajupa (val.) |
| ajupis, ajupes (val.) |
| ajupi, ajupa (val.) |
| ajupim, ajupiguem (bal.) |
| ajupiu, ajupigueu (bal.) |
| ajupin, ajupen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) ajupit |
| hagis (hages) ajupit |
| hagi (haja) ajupit |
| hàgim (hàgem) ajupit |
| hàgiu (hàgeu) ajupit |
| hagin (hagen) ajupit |
Imperfet
| ajupís, ajupira (val.) |
| ajupissis, ajupires (val.), ajupisses |
| ajupís, ajupira (val.) |
| ajupíssim, ajupírem (val.), ajupíssem |
| ajupíssiu, ajupíreu (val.), ajupísseu |
| ajupissin, ajupiren (val.), ajupissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) ajupit |
| haguessis (hagueres) ajupit |
| hagués (haguera) ajupit |
| haguéssim (haguérem) ajupit |
| haguéssiu (haguéreu) ajupit |
| haguessin (hagueren) ajupit |
Mode imperatiu
Present
| ajup |
| ajupi, ajupa (val.) |
| ajupim, ajupiguem (bal.) |
| ajupiu |
| ajupin, ajupen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | ajupir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver ajupit |
| Gerundi | ajupint |
| Gerundi compost | havent ajupit |
| Participi | ajupit , ajupida , ajupits , ajupides |
Definició
- Inclinar molt el cos envers el terra.
- Ajeure's o posar-se ajagut de panxa.
- Abaixar-se doblegant les cames.
- Doblegar, els jugadors de la primera línia, el tronc i els genolls en formar una melé ordenada per poder avançar o resistir l'empenta de l'equip adversari.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017