agrejar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| agrejo (cent.), agrege (val.), agreig (bal.) |
| agreges |
| agreja |
| agregem, agrejam (bal.) |
| agregeu, agrejau (bal.) |
| agregen |
Perfet
| he agrejat |
| has agrejat |
| ha agrejat |
| hem agrejat |
| heu agrejat |
| han agrejat |
Imperfet
| agrejava |
| agrejaves |
| agrejava |
| agrejàvem |
| agrejàveu |
| agrejaven |
Plusquamperfet
| havia agrejat |
| havies agrejat |
| havia agrejat |
| havíem agrejat |
| havíeu agrejat |
| havien agrejat |
Passat simple
| agregí |
| agrejares |
| agrejà |
| agrejàrem |
| agrejàreu |
| agrejaren |
Passat perifràstic
| vaig agrejar |
| vas (vares) agrejar |
| va agrejar |
| vam (vàrem) agrejar |
| vau (vàreu) agrejar |
| van (varen) agrejar |
Passat anterior
| haguí agrejat |
| hagueres agrejat |
| hagué agrejat |
| haguérem agrejat |
| haguéreu agrejat |
| hagueren agrejat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver agrejat |
| vas haver agrejat |
| va haver agrejat |
| vam haver agrejat |
| vau haver agrejat |
| van haver agrejat |
Futur
| agrejaré |
| agrejaràs |
| agrejarà |
| agrejarem |
| agrejareu |
| agrejaran |
Futur perfet
| hauré agrejat |
| hauràs agrejat |
| haurà agrejat |
| haurem agrejat |
| haureu agrejat |
| hauran agrejat |
Condicional
| agrejaria |
| agrejaries |
| agrejaria |
| agrejaríem |
| agrejaríeu |
| agrejarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) agrejat |
| hauries (hagueres) agrejat |
| hauria (haguera) agrejat |
| hauríem (haguérem) agrejat |
| hauríeu (haguéreu) agrejat |
| haurien (hagueren) agrejat |
Mode subjuntiu
Present
| agregi, agrege (val.) |
| agregis, agreges (val.) |
| agregi, agrege (val.) |
| agregem |
| agregeu |
| agregin, agregen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) agrejat |
| hagis (hages) agrejat |
| hagi (haja) agrejat |
| hàgim (hàgem) agrejat |
| hàgiu (hàgeu) agrejat |
| hagin (hagen) agrejat |
Imperfet
| agregés, agrejara (val.), agrejàs (val., bal.) |
| agregessis, agrejares (val.), agrejassis (bal.), agregesses, agrejasses (val., bal.) |
| agregés, agrejara (val.), agrejàs (val., bal.) |
| agregéssim, agrejàrem (val.), agrejàssim (bal.), agregéssem, agrejàssem (val., bal.) |
| agregéssiu, agrejàreu (val.), agrejàssiu (bal.), agregésseu, agrejàsseu (val., bal.) |
| agregessin, agrejaren (val.), agrejassin (bal.), agregessen, agrejassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) agrejat |
| haguessis (hagueres) agrejat |
| hagués (haguera) agrejat |
| haguéssim (haguérem) agrejat |
| haguéssiu (haguéreu) agrejat |
| haguessin (hagueren) agrejat |
Mode imperatiu
Present
| agreja |
| agregi, agrege (val.) |
| agregem |
| agregeu, agrejau (bal.) |
| agregin, agregen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | agrejar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver agrejat |
| Gerundi | agrejant |
| Gerundi compost | havent agrejat |
| Participi | agrejat , agrejada , agrejats , agrejades |
Definició
- Tenir punta d'agre.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017