agarrar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| agarro (cent.), agarre (val.), agarr (bal.) |
| agarres |
| agarra |
| agarrem, agarram (bal.) |
| agarreu, agarrau (bal.) |
| agarren |
Perfet
| he agarrat |
| has agarrat |
| ha agarrat |
| hem agarrat |
| heu agarrat |
| han agarrat |
Imperfet
| agarrava |
| agarraves |
| agarrava |
| agarràvem |
| agarràveu |
| agarraven |
Plusquamperfet
| havia agarrat |
| havies agarrat |
| havia agarrat |
| havíem agarrat |
| havíeu agarrat |
| havien agarrat |
Passat simple
| agarrí |
| agarrares |
| agarrà |
| agarràrem |
| agarràreu |
| agarraren |
Passat perifràstic
| vaig agarrar |
| vas (vares) agarrar |
| va agarrar |
| vam (vàrem) agarrar |
| vau (vàreu) agarrar |
| van (varen) agarrar |
Passat anterior
| haguí agarrat |
| hagueres agarrat |
| hagué agarrat |
| haguérem agarrat |
| haguéreu agarrat |
| hagueren agarrat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver agarrat |
| vas haver agarrat |
| va haver agarrat |
| vam haver agarrat |
| vau haver agarrat |
| van haver agarrat |
Futur
| agarraré |
| agarraràs |
| agarrarà |
| agarrarem |
| agarrareu |
| agarraran |
Futur perfet
| hauré agarrat |
| hauràs agarrat |
| haurà agarrat |
| haurem agarrat |
| haureu agarrat |
| hauran agarrat |
Condicional
| agarraria |
| agarraries |
| agarraria |
| agarraríem |
| agarraríeu |
| agarrarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) agarrat |
| hauries (hagueres) agarrat |
| hauria (haguera) agarrat |
| hauríem (haguérem) agarrat |
| hauríeu (haguéreu) agarrat |
| haurien (hagueren) agarrat |
Mode subjuntiu
Present
| agarri, agarre (val.) |
| agarris, agarres (val.) |
| agarri, agarre (val.) |
| agarrem |
| agarreu |
| agarrin, agarren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) agarrat |
| hagis (hages) agarrat |
| hagi (haja) agarrat |
| hàgim (hàgem) agarrat |
| hàgiu (hàgeu) agarrat |
| hagin (hagen) agarrat |
Imperfet
| agarrés, agarrara (val.), agarràs (val., bal.) |
| agarressis, agarrares (val.), agarrassis (bal.), agarresses, agarrasses (val., bal.) |
| agarrés, agarrara (val.), agarràs (val., bal.) |
| agarréssim, agarràrem (val.), agarràssim (bal.), agarréssem, agarràssem (val., bal.) |
| agarréssiu, agarràreu (val.), agarràssiu (bal.), agarrésseu, agarràsseu (val., bal.) |
| agarressin, agarraren (val.), agarrassin (bal.), agarressen, agarrassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) agarrat |
| haguessis (hagueres) agarrat |
| hagués (haguera) agarrat |
| haguéssim (haguérem) agarrat |
| haguéssiu (haguéreu) agarrat |
| haguessin (hagueren) agarrat |
Mode imperatiu
Present
| agarra |
| agarri, agarre (val.) |
| agarrem |
| agarreu, agarrau (bal.) |
| agarrin, agarren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | agarrar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver agarrat |
| Gerundi | agarrant |
| Gerundi compost | havent agarrat |
| Participi | agarrat , agarrada , agarrats , agarrades |
Definició
- Agafar fortament amb la mà alguna cosa.
- agafar
- aferrar-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017