agabellar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| agabello (cent.), agabelle (val.), agabell (bal.) |
| agabelles |
| agabella |
| agabellem, agabellam (bal.) |
| agabelleu, agabellau (bal.) |
| agabellen |
Perfet
| he agabellat |
| has agabellat |
| ha agabellat |
| hem agabellat |
| heu agabellat |
| han agabellat |
Imperfet
| agabellava |
| agabellaves |
| agabellava |
| agabellàvem |
| agabellàveu |
| agabellaven |
Plusquamperfet
| havia agabellat |
| havies agabellat |
| havia agabellat |
| havíem agabellat |
| havíeu agabellat |
| havien agabellat |
Passat simple
| agabellí |
| agabellares |
| agabellà |
| agabellàrem |
| agabellàreu |
| agabellaren |
Passat perifràstic
| vaig agabellar |
| vas (vares) agabellar |
| va agabellar |
| vam (vàrem) agabellar |
| vau (vàreu) agabellar |
| van (varen) agabellar |
Passat anterior
| haguí agabellat |
| hagueres agabellat |
| hagué agabellat |
| haguérem agabellat |
| haguéreu agabellat |
| hagueren agabellat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver agabellat |
| vas haver agabellat |
| va haver agabellat |
| vam haver agabellat |
| vau haver agabellat |
| van haver agabellat |
Futur
| agabellaré |
| agabellaràs |
| agabellarà |
| agabellarem |
| agabellareu |
| agabellaran |
Futur perfet
| hauré agabellat |
| hauràs agabellat |
| haurà agabellat |
| haurem agabellat |
| haureu agabellat |
| hauran agabellat |
Condicional
| agabellaria |
| agabellaries |
| agabellaria |
| agabellaríem |
| agabellaríeu |
| agabellarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) agabellat |
| hauries (hagueres) agabellat |
| hauria (haguera) agabellat |
| hauríem (haguérem) agabellat |
| hauríeu (haguéreu) agabellat |
| haurien (hagueren) agabellat |
Mode subjuntiu
Present
| agabelli, agabelle (val.) |
| agabellis, agabelles (val.) |
| agabelli, agabelle (val.) |
| agabellem |
| agabelleu |
| agabellin, agabellen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) agabellat |
| hagis (hages) agabellat |
| hagi (haja) agabellat |
| hàgim (hàgem) agabellat |
| hàgiu (hàgeu) agabellat |
| hagin (hagen) agabellat |
Imperfet
| agabellés, agabellara (val.), agabellàs (val., bal.) |
| agabellessis, agabellares (val.), agabellassis (bal.), agabellesses, agabellasses (val., bal.) |
| agabellés, agabellara (val.), agabellàs (val., bal.) |
| agabelléssim, agabellàrem (val.), agabellàssim (bal.), agabelléssem, agabellàssem (val., bal.) |
| agabelléssiu, agabellàreu (val.), agabellàssiu (bal.), agabellésseu, agabellàsseu (val., bal.) |
| agabellessin, agabellaren (val.), agabellassin (bal.), agabellessen, agabellassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) agabellat |
| haguessis (hagueres) agabellat |
| hagués (haguera) agabellat |
| haguéssim (haguérem) agabellat |
| haguéssiu (haguéreu) agabellat |
| haguessin (hagueren) agabellat |
Mode imperatiu
Present
| agabella |
| agabelli, agabelle (val.) |
| agabellem |
| agabelleu, agabellau (bal.) |
| agabellin, agabellen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | agabellar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver agabellat |
| Gerundi | agabellant |
| Gerundi compost | havent agabellat |
| Participi | agabellat , agabellada , agabellats , agabellades |
Definició
- Arreplegar sense deixar res.
- Comprar molt gènere per estancar-lo, i vendre'l més car.
- Fer gabelles de blat.
- Amuntonar-se, ajuntar-se sens ordre.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017