aflamar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| aflamo (cent.), aflame (val.), aflam (bal.) |
| aflames |
| aflama |
| aflamem, aflamam (bal.) |
| aflameu, aflamau (bal.) |
| aflamen |
Perfet
| he aflamat |
| has aflamat |
| ha aflamat |
| hem aflamat |
| heu aflamat |
| han aflamat |
Imperfet
| aflamava |
| aflamaves |
| aflamava |
| aflamàvem |
| aflamàveu |
| aflamaven |
Plusquamperfet
| havia aflamat |
| havies aflamat |
| havia aflamat |
| havíem aflamat |
| havíeu aflamat |
| havien aflamat |
Passat simple
| aflamí |
| aflamares |
| aflamà |
| aflamàrem |
| aflamàreu |
| aflamaren |
Passat perifràstic
| vaig aflamar |
| vas (vares) aflamar |
| va aflamar |
| vam (vàrem) aflamar |
| vau (vàreu) aflamar |
| van (varen) aflamar |
Passat anterior
| haguí aflamat |
| hagueres aflamat |
| hagué aflamat |
| haguérem aflamat |
| haguéreu aflamat |
| hagueren aflamat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver aflamat |
| vas haver aflamat |
| va haver aflamat |
| vam haver aflamat |
| vau haver aflamat |
| van haver aflamat |
Futur
| aflamaré |
| aflamaràs |
| aflamarà |
| aflamarem |
| aflamareu |
| aflamaran |
Futur perfet
| hauré aflamat |
| hauràs aflamat |
| haurà aflamat |
| haurem aflamat |
| haureu aflamat |
| hauran aflamat |
Condicional
| aflamaria |
| aflamaries |
| aflamaria |
| aflamaríem |
| aflamaríeu |
| aflamarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) aflamat |
| hauries (hagueres) aflamat |
| hauria (haguera) aflamat |
| hauríem (haguérem) aflamat |
| hauríeu (haguéreu) aflamat |
| haurien (hagueren) aflamat |
Mode subjuntiu
Present
| aflami, aflame (val.) |
| aflamis, aflames (val.) |
| aflami, aflame (val.) |
| aflamem |
| aflameu |
| aflamin, aflamen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) aflamat |
| hagis (hages) aflamat |
| hagi (haja) aflamat |
| hàgim (hàgem) aflamat |
| hàgiu (hàgeu) aflamat |
| hagin (hagen) aflamat |
Imperfet
| aflamés, aflamara (val.), aflamàs (val., bal.) |
| aflamessis, aflamares (val.), aflamassis (bal.), aflamesses, aflamasses (val., bal.) |
| aflamés, aflamara (val.), aflamàs (val., bal.) |
| aflaméssim, aflamàrem (val.), aflamàssim (bal.), aflaméssem, aflamàssem (val., bal.) |
| aflaméssiu, aflamàreu (val.), aflamàssiu (bal.), aflamésseu, aflamàsseu (val., bal.) |
| aflamessin, aflamaren (val.), aflamassin (bal.), aflamessen, aflamassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) aflamat |
| haguessis (hagueres) aflamat |
| hagués (haguera) aflamat |
| haguéssim (haguérem) aflamat |
| haguéssiu (haguéreu) aflamat |
| haguessin (hagueren) aflamat |
Mode imperatiu
Present
| aflama |
| aflami, aflame (val.) |
| aflamem |
| aflameu, aflamau (bal.) |
| aflamin, aflamen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | aflamar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver aflamat |
| Gerundi | aflamant |
| Gerundi compost | havent aflamat |
| Participi | aflamat , aflamada , aflamats , aflamades |
Definició
- ablamar
- inflamar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017