afirmar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| afirmo (cent.), afirme (val.), afirm (bal.) |
| afirmes |
| afirma |
| afirmem, afirmam (bal.) |
| afirmeu, afirmau (bal.) |
| afirmen |
Perfet
| he afirmat |
| has afirmat |
| ha afirmat |
| hem afirmat |
| heu afirmat |
| han afirmat |
Imperfet
| afirmava |
| afirmaves |
| afirmava |
| afirmàvem |
| afirmàveu |
| afirmaven |
Plusquamperfet
| havia afirmat |
| havies afirmat |
| havia afirmat |
| havíem afirmat |
| havíeu afirmat |
| havien afirmat |
Passat simple
| afirmí |
| afirmares |
| afirmà |
| afirmàrem |
| afirmàreu |
| afirmaren |
Passat perifràstic
| vaig afirmar |
| vas (vares) afirmar |
| va afirmar |
| vam (vàrem) afirmar |
| vau (vàreu) afirmar |
| van (varen) afirmar |
Passat anterior
| haguí afirmat |
| hagueres afirmat |
| hagué afirmat |
| haguérem afirmat |
| haguéreu afirmat |
| hagueren afirmat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver afirmat |
| vas haver afirmat |
| va haver afirmat |
| vam haver afirmat |
| vau haver afirmat |
| van haver afirmat |
Futur
| afirmaré |
| afirmaràs |
| afirmarà |
| afirmarem |
| afirmareu |
| afirmaran |
Futur perfet
| hauré afirmat |
| hauràs afirmat |
| haurà afirmat |
| haurem afirmat |
| haureu afirmat |
| hauran afirmat |
Condicional
| afirmaria |
| afirmaries |
| afirmaria |
| afirmaríem |
| afirmaríeu |
| afirmarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) afirmat |
| hauries (hagueres) afirmat |
| hauria (haguera) afirmat |
| hauríem (haguérem) afirmat |
| hauríeu (haguéreu) afirmat |
| haurien (hagueren) afirmat |
Mode subjuntiu
Present
| afirmi, afirme (val.) |
| afirmis, afirmes (val.) |
| afirmi, afirme (val.) |
| afirmem |
| afirmeu |
| afirmin, afirmen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) afirmat |
| hagis (hages) afirmat |
| hagi (haja) afirmat |
| hàgim (hàgem) afirmat |
| hàgiu (hàgeu) afirmat |
| hagin (hagen) afirmat |
Imperfet
| afirmés, afirmara (val.), afirmàs (val., bal.) |
| afirmessis, afirmares (val.), afirmassis (bal.), afirmesses, afirmasses (val., bal.) |
| afirmés, afirmara (val.), afirmàs (val., bal.) |
| afirméssim, afirmàrem (val.), afirmàssim (bal.), afirméssem, afirmàssem (val., bal.) |
| afirméssiu, afirmàreu (val.), afirmàssiu (bal.), afirmésseu, afirmàsseu (val., bal.) |
| afirmessin, afirmaren (val.), afirmassin (bal.), afirmessen, afirmassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) afirmat |
| haguessis (hagueres) afirmat |
| hagués (haguera) afirmat |
| haguéssim (haguérem) afirmat |
| haguéssiu (haguéreu) afirmat |
| haguessin (hagueren) afirmat |
Mode imperatiu
Present
| afirma |
| afirmi, afirme (val.) |
| afirmem |
| afirmeu, afirmau (bal.) |
| afirmin, afirmen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | afirmar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver afirmat |
| Gerundi | afirmant |
| Gerundi compost | havent afirmat |
| Participi | afirmat , afirmada , afirmats , afirmades |
Definició
- Dir que sí.
- Establir un fet, la seva certesa.
- Sostenir una frase, una opinió.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017