afinar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| afino (cent.), afine (val.), afín (bal.) |
| afines |
| afina |
| afinem, afinam (bal.) |
| afineu, afinau (bal.) |
| afinen |
Perfet
| he afinat |
| has afinat |
| ha afinat |
| hem afinat |
| heu afinat |
| han afinat |
Imperfet
| afinava |
| afinaves |
| afinava |
| afinàvem |
| afinàveu |
| afinaven |
Plusquamperfet
| havia afinat |
| havies afinat |
| havia afinat |
| havíem afinat |
| havíeu afinat |
| havien afinat |
Passat simple
| afiní |
| afinares |
| afinà |
| afinàrem |
| afinàreu |
| afinaren |
Passat perifràstic
| vaig afinar |
| vas (vares) afinar |
| va afinar |
| vam (vàrem) afinar |
| vau (vàreu) afinar |
| van (varen) afinar |
Passat anterior
| haguí afinat |
| hagueres afinat |
| hagué afinat |
| haguérem afinat |
| haguéreu afinat |
| hagueren afinat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver afinat |
| vas haver afinat |
| va haver afinat |
| vam haver afinat |
| vau haver afinat |
| van haver afinat |
Futur
| afinaré |
| afinaràs |
| afinarà |
| afinarem |
| afinareu |
| afinaran |
Futur perfet
| hauré afinat |
| hauràs afinat |
| haurà afinat |
| haurem afinat |
| haureu afinat |
| hauran afinat |
Condicional
| afinaria |
| afinaries |
| afinaria |
| afinaríem |
| afinaríeu |
| afinarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) afinat |
| hauries (hagueres) afinat |
| hauria (haguera) afinat |
| hauríem (haguérem) afinat |
| hauríeu (haguéreu) afinat |
| haurien (hagueren) afinat |
Mode subjuntiu
Present
| afini, afine (val.) |
| afinis, afines (val.) |
| afini, afine (val.) |
| afinem |
| afineu |
| afinin, afinen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) afinat |
| hagis (hages) afinat |
| hagi (haja) afinat |
| hàgim (hàgem) afinat |
| hàgiu (hàgeu) afinat |
| hagin (hagen) afinat |
Imperfet
| afinés, afinara (val.), afinàs (val., bal.) |
| afinessis, afinares (val.), afinassis (bal.), afinesses, afinasses (val., bal.) |
| afinés, afinara (val.), afinàs (val., bal.) |
| afinéssim, afinàrem (val.), afinàssim (bal.), afinéssem, afinàssem (val., bal.) |
| afinéssiu, afinàreu (val.), afinàssiu (bal.), afinésseu, afinàsseu (val., bal.) |
| afinessin, afinaren (val.), afinassin (bal.), afinessen, afinassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) afinat |
| haguessis (hagueres) afinat |
| hagués (haguera) afinat |
| haguéssim (haguérem) afinat |
| haguéssiu (haguéreu) afinat |
| haguessin (hagueren) afinat |
Mode imperatiu
Present
| afina |
| afini, afine (val.) |
| afinem |
| afineu, afinau (bal.) |
| afinin, afinen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | afinar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver afinat |
| Gerundi | afinant |
| Gerundi compost | havent afinat |
| Participi | afinat , afinada , afinats , afinades |
Definició
- Donar a una cosa la perfecció de què és capaç.
- Posar les balances al fi.
- Trempar els instruments dels músics.
- Purificar els metalls en el gresol.
- Cantar, sonar amb afinació.
- adonar-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017