afartar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| afarto (cent.), afarte (val.), afart (bal.) |
| afartes |
| afarta |
| afartem, afartam (bal.) |
| afarteu, afartau (bal.) |
| afarten |
Perfet
| he afartat |
| has afartat |
| ha afartat |
| hem afartat |
| heu afartat |
| han afartat |
Imperfet
| afartava |
| afartaves |
| afartava |
| afartàvem |
| afartàveu |
| afartaven |
Plusquamperfet
| havia afartat |
| havies afartat |
| havia afartat |
| havíem afartat |
| havíeu afartat |
| havien afartat |
Passat simple
| afartí |
| afartares |
| afartà |
| afartàrem |
| afartàreu |
| afartaren |
Passat perifràstic
| vaig afartar |
| vas (vares) afartar |
| va afartar |
| vam (vàrem) afartar |
| vau (vàreu) afartar |
| van (varen) afartar |
Passat anterior
| haguí afartat |
| hagueres afartat |
| hagué afartat |
| haguérem afartat |
| haguéreu afartat |
| hagueren afartat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver afartat |
| vas haver afartat |
| va haver afartat |
| vam haver afartat |
| vau haver afartat |
| van haver afartat |
Futur
| afartaré |
| afartaràs |
| afartarà |
| afartarem |
| afartareu |
| afartaran |
Futur perfet
| hauré afartat |
| hauràs afartat |
| haurà afartat |
| haurem afartat |
| haureu afartat |
| hauran afartat |
Condicional
| afartaria |
| afartaries |
| afartaria |
| afartaríem |
| afartaríeu |
| afartarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) afartat |
| hauries (hagueres) afartat |
| hauria (haguera) afartat |
| hauríem (haguérem) afartat |
| hauríeu (haguéreu) afartat |
| haurien (hagueren) afartat |
Mode subjuntiu
Present
| afarti, afarte (val.) |
| afartis, afartes (val.) |
| afarti, afarte (val.) |
| afartem |
| afarteu |
| afartin, afarten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) afartat |
| hagis (hages) afartat |
| hagi (haja) afartat |
| hàgim (hàgem) afartat |
| hàgiu (hàgeu) afartat |
| hagin (hagen) afartat |
Imperfet
| afartés, afartara (val.), afartàs (val., bal.) |
| afartessis, afartares (val.), afartassis (bal.), afartesses, afartasses (val., bal.) |
| afartés, afartara (val.), afartàs (val., bal.) |
| afartéssim, afartàrem (val.), afartàssim (bal.), afartéssem, afartàssem (val., bal.) |
| afartéssiu, afartàreu (val.), afartàssiu (bal.), afartésseu, afartàsseu (val., bal.) |
| afartessin, afartaren (val.), afartassin (bal.), afartessen, afartassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) afartat |
| haguessis (hagueres) afartat |
| hagués (haguera) afartat |
| haguéssim (haguérem) afartat |
| haguéssiu (haguéreu) afartat |
| haguessin (hagueren) afartat |
Mode imperatiu
Present
| afarta |
| afarti, afarte (val.) |
| afartem |
| afarteu, afartau (bal.) |
| afartin, afarten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | afartar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver afartat |
| Gerundi | afartant |
| Gerundi compost | havent afartat |
| Participi | afartat , afartada , afartats , afartades |
Definició
- Satisfer o saciar amb excés les ganes de menjar o beure.
- Satisfer el gust o desig d'alguna cosa.
- Donar abundància o multitud d'allò que expressen els noms amb que es junta.
- afartar a algú de bastonades, de bufetades, etc.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017