afanar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| afano (cent.), afane (val.), afan (bal.) |
| afanes |
| afana |
| afanem, afanam (bal.) |
| afaneu, afanau (bal.) |
| afanen |
Perfet
| he afanat |
| has afanat |
| ha afanat |
| hem afanat |
| heu afanat |
| han afanat |
Imperfet
| afanava |
| afanaves |
| afanava |
| afanàvem |
| afanàveu |
| afanaven |
Plusquamperfet
| havia afanat |
| havies afanat |
| havia afanat |
| havíem afanat |
| havíeu afanat |
| havien afanat |
Passat simple
| afaní |
| afanares |
| afanà |
| afanàrem |
| afanàreu |
| afanaren |
Passat perifràstic
| vaig afanar |
| vas (vares) afanar |
| va afanar |
| vam (vàrem) afanar |
| vau (vàreu) afanar |
| van (varen) afanar |
Passat anterior
| haguí afanat |
| hagueres afanat |
| hagué afanat |
| haguérem afanat |
| haguéreu afanat |
| hagueren afanat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver afanat |
| vas haver afanat |
| va haver afanat |
| vam haver afanat |
| vau haver afanat |
| van haver afanat |
Futur
| afanaré |
| afanaràs |
| afanarà |
| afanarem |
| afanareu |
| afanaran |
Futur perfet
| hauré afanat |
| hauràs afanat |
| haurà afanat |
| haurem afanat |
| haureu afanat |
| hauran afanat |
Condicional
| afanaria |
| afanaries |
| afanaria |
| afanaríem |
| afanaríeu |
| afanarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) afanat |
| hauries (hagueres) afanat |
| hauria (haguera) afanat |
| hauríem (haguérem) afanat |
| hauríeu (haguéreu) afanat |
| haurien (hagueren) afanat |
Mode subjuntiu
Present
| afani, afane (val.) |
| afanis, afanes (val.) |
| afani, afane (val.) |
| afanem |
| afaneu |
| afanin, afanen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) afanat |
| hagis (hages) afanat |
| hagi (haja) afanat |
| hàgim (hàgem) afanat |
| hàgiu (hàgeu) afanat |
| hagin (hagen) afanat |
Imperfet
| afanés, afanara (val.), afanàs (val., bal.) |
| afanessis, afanares (val.), afanassis (bal.), afanesses, afanasses (val., bal.) |
| afanés, afanara (val.), afanàs (val., bal.) |
| afanéssim, afanàrem (val.), afanàssim (bal.), afanéssem, afanàssem (val., bal.) |
| afanéssiu, afanàreu (val.), afanàssiu (bal.), afanésseu, afanàsseu (val., bal.) |
| afanessin, afanaren (val.), afanassin (bal.), afanessen, afanassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) afanat |
| haguessis (hagueres) afanat |
| hagués (haguera) afanat |
| haguéssim (haguérem) afanat |
| haguéssiu (haguéreu) afanat |
| haguessin (hagueren) afanat |
Mode imperatiu
Present
| afana |
| afani, afane (val.) |
| afanem |
| afaneu, afanau (bal.) |
| afanin, afanen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | afanar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver afanat |
| Gerundi | afanant |
| Gerundi compost | havent afanat |
| Participi | afanat , afanada , afanats , afanades |
Definició
- Robar amb astúcia.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017