afamar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| afamo (cent.), afame (val.), afam (bal.) |
| afames |
| afama |
| afamem, afamam (bal.) |
| afameu, afamau (bal.) |
| afamen |
Perfet
| he afamat |
| has afamat |
| ha afamat |
| hem afamat |
| heu afamat |
| han afamat |
Imperfet
| afamava |
| afamaves |
| afamava |
| afamàvem |
| afamàveu |
| afamaven |
Plusquamperfet
| havia afamat |
| havies afamat |
| havia afamat |
| havíem afamat |
| havíeu afamat |
| havien afamat |
Passat simple
| afamí |
| afamares |
| afamà |
| afamàrem |
| afamàreu |
| afamaren |
Passat perifràstic
| vaig afamar |
| vas (vares) afamar |
| va afamar |
| vam (vàrem) afamar |
| vau (vàreu) afamar |
| van (varen) afamar |
Passat anterior
| haguí afamat |
| hagueres afamat |
| hagué afamat |
| haguérem afamat |
| haguéreu afamat |
| hagueren afamat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver afamat |
| vas haver afamat |
| va haver afamat |
| vam haver afamat |
| vau haver afamat |
| van haver afamat |
Futur
| afamaré |
| afamaràs |
| afamarà |
| afamarem |
| afamareu |
| afamaran |
Futur perfet
| hauré afamat |
| hauràs afamat |
| haurà afamat |
| haurem afamat |
| haureu afamat |
| hauran afamat |
Condicional
| afamaria |
| afamaries |
| afamaria |
| afamaríem |
| afamaríeu |
| afamarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) afamat |
| hauries (hagueres) afamat |
| hauria (haguera) afamat |
| hauríem (haguérem) afamat |
| hauríeu (haguéreu) afamat |
| haurien (hagueren) afamat |
Mode subjuntiu
Present
| afami, afame (val.) |
| afamis, afames (val.) |
| afami, afame (val.) |
| afamem |
| afameu |
| afamin, afamen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) afamat |
| hagis (hages) afamat |
| hagi (haja) afamat |
| hàgim (hàgem) afamat |
| hàgiu (hàgeu) afamat |
| hagin (hagen) afamat |
Imperfet
| afamés, afamara (val.), afamàs (val., bal.) |
| afamessis, afamares (val.), afamassis (bal.), afamesses, afamasses (val., bal.) |
| afamés, afamara (val.), afamàs (val., bal.) |
| afaméssim, afamàrem (val.), afamàssim (bal.), afaméssem, afamàssem (val., bal.) |
| afaméssiu, afamàreu (val.), afamàssiu (bal.), afamésseu, afamàsseu (val., bal.) |
| afamessin, afamaren (val.), afamassin (bal.), afamessen, afamassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) afamat |
| haguessis (hagueres) afamat |
| hagués (haguera) afamat |
| haguéssim (haguérem) afamat |
| haguéssiu (haguéreu) afamat |
| haguessin (hagueren) afamat |
Mode imperatiu
Present
| afama |
| afami, afame (val.) |
| afamem |
| afameu, afamau (bal.) |
| afamin, afamen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | afamar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver afamat |
| Gerundi | afamant |
| Gerundi compost | havent afamat |
| Participi | afamat , afamada , afamats , afamades |
Definició
- Fer patir fam.
- Fer venir gana de menjar.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017