afaitar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| afaito (cent.), afaite (val.), afait (bal.) |
| afaites |
| afaita |
| afaitem, afaitam (bal.) |
| afaiteu, afaitau (bal.) |
| afaiten |
Perfet
| he afaitat |
| has afaitat |
| ha afaitat |
| hem afaitat |
| heu afaitat |
| han afaitat |
Imperfet
| afaitava |
| afaitaves |
| afaitava |
| afaitàvem |
| afaitàveu |
| afaitaven |
Plusquamperfet
| havia afaitat |
| havies afaitat |
| havia afaitat |
| havíem afaitat |
| havíeu afaitat |
| havien afaitat |
Passat simple
| afaití |
| afaitares |
| afaità |
| afaitàrem |
| afaitàreu |
| afaitaren |
Passat perifràstic
| vaig afaitar |
| vas (vares) afaitar |
| va afaitar |
| vam (vàrem) afaitar |
| vau (vàreu) afaitar |
| van (varen) afaitar |
Passat anterior
| haguí afaitat |
| hagueres afaitat |
| hagué afaitat |
| haguérem afaitat |
| haguéreu afaitat |
| hagueren afaitat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver afaitat |
| vas haver afaitat |
| va haver afaitat |
| vam haver afaitat |
| vau haver afaitat |
| van haver afaitat |
Futur
| afaitaré |
| afaitaràs |
| afaitarà |
| afaitarem |
| afaitareu |
| afaitaran |
Futur perfet
| hauré afaitat |
| hauràs afaitat |
| haurà afaitat |
| haurem afaitat |
| haureu afaitat |
| hauran afaitat |
Condicional
| afaitaria |
| afaitaries |
| afaitaria |
| afaitaríem |
| afaitaríeu |
| afaitarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) afaitat |
| hauries (hagueres) afaitat |
| hauria (haguera) afaitat |
| hauríem (haguérem) afaitat |
| hauríeu (haguéreu) afaitat |
| haurien (hagueren) afaitat |
Mode subjuntiu
Present
| afaiti, afaite (val.) |
| afaitis, afaites (val.) |
| afaiti, afaite (val.) |
| afaitem |
| afaiteu |
| afaitin, afaiten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) afaitat |
| hagis (hages) afaitat |
| hagi (haja) afaitat |
| hàgim (hàgem) afaitat |
| hàgiu (hàgeu) afaitat |
| hagin (hagen) afaitat |
Imperfet
| afaités, afaitara (val.), afaitàs (val., bal.) |
| afaitessis, afaitares (val.), afaitassis (bal.), afaitesses, afaitasses (val., bal.) |
| afaités, afaitara (val.), afaitàs (val., bal.) |
| afaitéssim, afaitàrem (val.), afaitàssim (bal.), afaitéssem, afaitàssem (val., bal.) |
| afaitéssiu, afaitàreu (val.), afaitàssiu (bal.), afaitésseu, afaitàsseu (val., bal.) |
| afaitessin, afaitaren (val.), afaitassin (bal.), afaitessen, afaitassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) afaitat |
| haguessis (hagueres) afaitat |
| hagués (haguera) afaitat |
| haguéssim (haguérem) afaitat |
| haguéssiu (haguéreu) afaitat |
| haguessin (hagueren) afaitat |
Mode imperatiu
Present
| afaita |
| afaiti, afaite (val.) |
| afaitem |
| afaiteu, afaitau (bal.) |
| afaitin, afaiten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | afaitar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver afaitat |
| Gerundi | afaitant |
| Gerundi compost | havent afaitat |
| Participi | afaitat , afaitada , afaitats , afaitades |
Definició
- Raspar per llevar el pèl, especialment de la barba.
- Compondre amb afaits a algú.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017