afaiçonar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| afaiçono (cent.), afaiçone (val.), afaiçon (bal.) |
| afaiçones |
| afaiçona |
| afaiçonem, afaiçonam (bal.) |
| afaiçoneu, afaiçonau (bal.) |
| afaiçonen |
Perfet
| he afaiçonat |
| has afaiçonat |
| ha afaiçonat |
| hem afaiçonat |
| heu afaiçonat |
| han afaiçonat |
Imperfet
| afaiçonava |
| afaiçonaves |
| afaiçonava |
| afaiçonàvem |
| afaiçonàveu |
| afaiçonaven |
Plusquamperfet
| havia afaiçonat |
| havies afaiçonat |
| havia afaiçonat |
| havíem afaiçonat |
| havíeu afaiçonat |
| havien afaiçonat |
Passat simple
| afaiçoní |
| afaiçonares |
| afaiçonà |
| afaiçonàrem |
| afaiçonàreu |
| afaiçonaren |
Passat perifràstic
| vaig afaiçonar |
| vas (vares) afaiçonar |
| va afaiçonar |
| vam (vàrem) afaiçonar |
| vau (vàreu) afaiçonar |
| van (varen) afaiçonar |
Passat anterior
| haguí afaiçonat |
| hagueres afaiçonat |
| hagué afaiçonat |
| haguérem afaiçonat |
| haguéreu afaiçonat |
| hagueren afaiçonat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver afaiçonat |
| vas haver afaiçonat |
| va haver afaiçonat |
| vam haver afaiçonat |
| vau haver afaiçonat |
| van haver afaiçonat |
Futur
| afaiçonaré |
| afaiçonaràs |
| afaiçonarà |
| afaiçonarem |
| afaiçonareu |
| afaiçonaran |
Futur perfet
| hauré afaiçonat |
| hauràs afaiçonat |
| haurà afaiçonat |
| haurem afaiçonat |
| haureu afaiçonat |
| hauran afaiçonat |
Condicional
| afaiçonaria |
| afaiçonaries |
| afaiçonaria |
| afaiçonaríem |
| afaiçonaríeu |
| afaiçonarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) afaiçonat |
| hauries (hagueres) afaiçonat |
| hauria (haguera) afaiçonat |
| hauríem (haguérem) afaiçonat |
| hauríeu (haguéreu) afaiçonat |
| haurien (hagueren) afaiçonat |
Mode subjuntiu
Present
| afaiçoni, afaiçone (val.) |
| afaiçonis, afaiçones (val.) |
| afaiçoni, afaiçone (val.) |
| afaiçonem |
| afaiçoneu |
| afaiçonin, afaiçonen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) afaiçonat |
| hagis (hages) afaiçonat |
| hagi (haja) afaiçonat |
| hàgim (hàgem) afaiçonat |
| hàgiu (hàgeu) afaiçonat |
| hagin (hagen) afaiçonat |
Imperfet
| afaiçonés, afaiçonara (val.), afaiçonàs (val., bal.) |
| afaiçonessis, afaiçonares (val.), afaiçonassis (bal.), afaiçonesses, afaiçonasses (val., bal.) |
| afaiçonés, afaiçonara (val.), afaiçonàs (val., bal.) |
| afaiçonéssim, afaiçonàrem (val.), afaiçonàssim (bal.), afaiçonéssem, afaiçonàssem (val., bal.) |
| afaiçonéssiu, afaiçonàreu (val.), afaiçonàssiu (bal.), afaiçonésseu, afaiçonàsseu (val., bal.) |
| afaiçonessin, afaiçonaren (val.), afaiçonassin (bal.), afaiçonessen, afaiçonassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) afaiçonat |
| haguessis (hagueres) afaiçonat |
| hagués (haguera) afaiçonat |
| haguéssim (haguérem) afaiçonat |
| haguéssiu (haguéreu) afaiçonat |
| haguessin (hagueren) afaiçonat |
Mode imperatiu
Present
| afaiçona |
| afaiçoni, afaiçone (val.) |
| afaiçonem |
| afaiçoneu, afaiçonau (bal.) |
| afaiçonin, afaiçonen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | afaiçonar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver afaiçonat |
| Gerundi | afaiçonant |
| Gerundi compost | havent afaiçonat |
| Participi | afaiçonat , afaiçonada , afaiçonats , afaiçonades |
Definició
- Donar forma o treballar una matèria amb l'objectiu de fer-ne objectes.
- Fer un objecte donant forma a una matèria.
- Exagerar o embellir l'explicació o la descripció d'alguna cosa per tal de produir un determinat efecte.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017