adverar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| advero (cent.), advere (val.), adver (bal.) |
| adveres |
| advera |
| adverem, adveram (bal.) |
| advereu, adverau (bal.) |
| adveren |
Perfet
| he adverat |
| has adverat |
| ha adverat |
| hem adverat |
| heu adverat |
| han adverat |
Imperfet
| adverava |
| adveraves |
| adverava |
| adveràvem |
| adveràveu |
| adveraven |
Plusquamperfet
| havia adverat |
| havies adverat |
| havia adverat |
| havíem adverat |
| havíeu adverat |
| havien adverat |
Passat simple
| adverí |
| adverares |
| adverà |
| adveràrem |
| adveràreu |
| adveraren |
Passat perifràstic
| vaig adverar |
| vas (vares) adverar |
| va adverar |
| vam (vàrem) adverar |
| vau (vàreu) adverar |
| van (varen) adverar |
Passat anterior
| haguí adverat |
| hagueres adverat |
| hagué adverat |
| haguérem adverat |
| haguéreu adverat |
| hagueren adverat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver adverat |
| vas haver adverat |
| va haver adverat |
| vam haver adverat |
| vau haver adverat |
| van haver adverat |
Futur
| adveraré |
| adveraràs |
| adverarà |
| adverarem |
| adverareu |
| adveraran |
Futur perfet
| hauré adverat |
| hauràs adverat |
| haurà adverat |
| haurem adverat |
| haureu adverat |
| hauran adverat |
Condicional
| adveraria |
| adveraries |
| adveraria |
| adveraríem |
| adveraríeu |
| adverarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) adverat |
| hauries (hagueres) adverat |
| hauria (haguera) adverat |
| hauríem (haguérem) adverat |
| hauríeu (haguéreu) adverat |
| haurien (hagueren) adverat |
Mode subjuntiu
Present
| adveri, advere (val.) |
| adveris, adveres (val.) |
| adveri, advere (val.) |
| adverem |
| advereu |
| adverin, adveren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) adverat |
| hagis (hages) adverat |
| hagi (haja) adverat |
| hàgim (hàgem) adverat |
| hàgiu (hàgeu) adverat |
| hagin (hagen) adverat |
Imperfet
| adverés, adverara (val.), adveràs (val., bal.) |
| adveressis, adverares (val.), adverassis (bal.), adveresses, adverasses (val., bal.) |
| adverés, adverara (val.), adveràs (val., bal.) |
| adveréssim, adveràrem (val.), adveràssim (bal.), adveréssem, adveràssem (val., bal.) |
| adveréssiu, adveràreu (val.), adveràssiu (bal.), adverésseu, adveràsseu (val., bal.) |
| adveressin, adveraren (val.), adverassin (bal.), adveressen, adverassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) adverat |
| haguessis (hagueres) adverat |
| hagués (haguera) adverat |
| haguéssim (haguérem) adverat |
| haguéssiu (haguéreu) adverat |
| haguessin (hagueren) adverat |
Mode imperatiu
Present
| advera |
| adveri, advere (val.) |
| adverem |
| advereu, adverau (bal.) |
| adverin, adveren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | adverar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver adverat |
| Gerundi | adverant |
| Gerundi compost | havent adverat |
| Participi | adverat , adverada , adverats , adverades |
Definició
- Asseverar, certificar, donar per certa alguna cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017