acunçar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| acunço (cent.), acunce (val.), acunç (bal.) |
| acunces |
| acunça |
| acuncem, acunçam (bal.) |
| acunceu, acunçau (bal.) |
| acuncen |
Perfet
| he acunçat |
| has acunçat |
| ha acunçat |
| hem acunçat |
| heu acunçat |
| han acunçat |
Imperfet
| acunçava |
| acunçaves |
| acunçava |
| acunçàvem |
| acunçàveu |
| acunçaven |
Plusquamperfet
| havia acunçat |
| havies acunçat |
| havia acunçat |
| havíem acunçat |
| havíeu acunçat |
| havien acunçat |
Passat simple
| acuncí |
| acunçares |
| acunçà |
| acunçàrem |
| acunçàreu |
| acunçaren |
Passat perifràstic
| vaig acunçar |
| vas (vares) acunçar |
| va acunçar |
| vam (vàrem) acunçar |
| vau (vàreu) acunçar |
| van (varen) acunçar |
Passat anterior
| haguí acunçat |
| hagueres acunçat |
| hagué acunçat |
| haguérem acunçat |
| haguéreu acunçat |
| hagueren acunçat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver acunçat |
| vas haver acunçat |
| va haver acunçat |
| vam haver acunçat |
| vau haver acunçat |
| van haver acunçat |
Futur
| acunçaré |
| acunçaràs |
| acunçarà |
| acunçarem |
| acunçareu |
| acunçaran |
Futur perfet
| hauré acunçat |
| hauràs acunçat |
| haurà acunçat |
| haurem acunçat |
| haureu acunçat |
| hauran acunçat |
Condicional
| acunçaria |
| acunçaries |
| acunçaria |
| acunçaríem |
| acunçaríeu |
| acunçarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) acunçat |
| hauries (hagueres) acunçat |
| hauria (haguera) acunçat |
| hauríem (haguérem) acunçat |
| hauríeu (haguéreu) acunçat |
| haurien (hagueren) acunçat |
Mode subjuntiu
Present
| acunci, acunce (val.) |
| acuncis, acunces (val.) |
| acunci, acunce (val.) |
| acuncem |
| acunceu |
| acuncin, acuncen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) acunçat |
| hagis (hages) acunçat |
| hagi (haja) acunçat |
| hàgim (hàgem) acunçat |
| hàgiu (hàgeu) acunçat |
| hagin (hagen) acunçat |
Imperfet
| acuncés, acunçara (val.), acunçàs (val., bal.) |
| acuncessis, acunçares (val.), acunçassis (bal.), acuncesses, acunçasses (val., bal.) |
| acuncés, acunçara (val.), acunçàs (val., bal.) |
| acuncéssim, acunçàrem (val.), acunçàssim (bal.), acuncéssem, acunçàssem (val., bal.) |
| acuncéssiu, acunçàreu (val.), acunçàssiu (bal.), acuncésseu, acunçàsseu (val., bal.) |
| acuncessin, acunçaren (val.), acunçassin (bal.), acuncessen, acunçassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) acunçat |
| haguessis (hagueres) acunçat |
| hagués (haguera) acunçat |
| haguéssim (haguérem) acunçat |
| haguéssiu (haguéreu) acunçat |
| haguessin (hagueren) acunçat |
Mode imperatiu
Present
| acunça |
| acunci, acunce (val.) |
| acuncem |
| acunceu, acunçau (bal.) |
| acuncin, acuncen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | acunçar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver acunçat |
| Gerundi | acunçant |
| Gerundi compost | havent acunçat |
| Participi | acunçat , acunçada , acunçats , acunçades |
Definició
- Arranjar convenientment.
- Polir, fer lluent, especialment pedres precioses.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017