acular
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| aculo (cent.), acule (val.), acul (bal.) |
| acules |
| acula |
| aculem, aculam (bal.) |
| aculeu, aculau (bal.) |
| aculen |
Perfet
| he aculat |
| has aculat |
| ha aculat |
| hem aculat |
| heu aculat |
| han aculat |
Imperfet
| aculava |
| aculaves |
| aculava |
| aculàvem |
| aculàveu |
| aculaven |
Plusquamperfet
| havia aculat |
| havies aculat |
| havia aculat |
| havíem aculat |
| havíeu aculat |
| havien aculat |
Passat simple
| aculí |
| aculares |
| aculà |
| aculàrem |
| aculàreu |
| acularen |
Passat perifràstic
| vaig acular |
| vas (vares) acular |
| va acular |
| vam (vàrem) acular |
| vau (vàreu) acular |
| van (varen) acular |
Passat anterior
| haguí aculat |
| hagueres aculat |
| hagué aculat |
| haguérem aculat |
| haguéreu aculat |
| hagueren aculat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver aculat |
| vas haver aculat |
| va haver aculat |
| vam haver aculat |
| vau haver aculat |
| van haver aculat |
Futur
| acularé |
| acularàs |
| acularà |
| acularem |
| aculareu |
| acularan |
Futur perfet
| hauré aculat |
| hauràs aculat |
| haurà aculat |
| haurem aculat |
| haureu aculat |
| hauran aculat |
Condicional
| acularia |
| acularies |
| acularia |
| acularíem |
| acularíeu |
| acularien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) aculat |
| hauries (hagueres) aculat |
| hauria (haguera) aculat |
| hauríem (haguérem) aculat |
| hauríeu (haguéreu) aculat |
| haurien (hagueren) aculat |
Mode subjuntiu
Present
| aculi, acule (val.) |
| aculis, acules (val.) |
| aculi, acule (val.) |
| aculem |
| aculeu |
| aculin, aculen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) aculat |
| hagis (hages) aculat |
| hagi (haja) aculat |
| hàgim (hàgem) aculat |
| hàgiu (hàgeu) aculat |
| hagin (hagen) aculat |
Imperfet
| aculés, aculara (val.), aculàs (val., bal.) |
| aculessis, aculares (val.), aculassis (bal.), aculesses, aculasses (val., bal.) |
| aculés, aculara (val.), aculàs (val., bal.) |
| aculéssim, aculàrem (val.), aculàssim (bal.), aculéssem, aculàssem (val., bal.) |
| aculéssiu, aculàreu (val.), aculàssiu (bal.), aculésseu, aculàsseu (val., bal.) |
| aculessin, acularen (val.), aculassin (bal.), aculessen, aculassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) aculat |
| haguessis (hagueres) aculat |
| hagués (haguera) aculat |
| haguéssim (haguérem) aculat |
| haguéssiu (haguéreu) aculat |
| haguessin (hagueren) aculat |
Mode imperatiu
Present
| acula |
| aculi, acule (val.) |
| aculem |
| aculeu, aculau (bal.) |
| aculin, aculen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | acular |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver aculat |
| Gerundi | aculant |
| Gerundi compost | havent aculat |
| Participi | aculat , aculada , aculats , aculades |
Definició
- Arrambar per la part del darrere a alguna cosa.
- Fer recular fins a acorralar.
- Un vehicle, estar inclinat de la part del darrere.
- Resistir-se, negar-se a la voluntat d'una altra persona.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017