acubillar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| acubillo (cent.), acubille (val.), acubill (bal.) |
| acubilles |
| acubilla |
| acubillem, acubillam (bal.) |
| acubilleu, acubillau (bal.) |
| acubillen |
Perfet
| he acubillat |
| has acubillat |
| ha acubillat |
| hem acubillat |
| heu acubillat |
| han acubillat |
Imperfet
| acubillava |
| acubillaves |
| acubillava |
| acubillàvem |
| acubillàveu |
| acubillaven |
Plusquamperfet
| havia acubillat |
| havies acubillat |
| havia acubillat |
| havíem acubillat |
| havíeu acubillat |
| havien acubillat |
Passat simple
| acubillí |
| acubillares |
| acubillà |
| acubillàrem |
| acubillàreu |
| acubillaren |
Passat perifràstic
| vaig acubillar |
| vas (vares) acubillar |
| va acubillar |
| vam (vàrem) acubillar |
| vau (vàreu) acubillar |
| van (varen) acubillar |
Passat anterior
| haguí acubillat |
| hagueres acubillat |
| hagué acubillat |
| haguérem acubillat |
| haguéreu acubillat |
| hagueren acubillat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver acubillat |
| vas haver acubillat |
| va haver acubillat |
| vam haver acubillat |
| vau haver acubillat |
| van haver acubillat |
Futur
| acubillaré |
| acubillaràs |
| acubillarà |
| acubillarem |
| acubillareu |
| acubillaran |
Futur perfet
| hauré acubillat |
| hauràs acubillat |
| haurà acubillat |
| haurem acubillat |
| haureu acubillat |
| hauran acubillat |
Condicional
| acubillaria |
| acubillaries |
| acubillaria |
| acubillaríem |
| acubillaríeu |
| acubillarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) acubillat |
| hauries (hagueres) acubillat |
| hauria (haguera) acubillat |
| hauríem (haguérem) acubillat |
| hauríeu (haguéreu) acubillat |
| haurien (hagueren) acubillat |
Mode subjuntiu
Present
| acubilli, acubille (val.) |
| acubillis, acubilles (val.) |
| acubilli, acubille (val.) |
| acubillem |
| acubilleu |
| acubillin, acubillen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) acubillat |
| hagis (hages) acubillat |
| hagi (haja) acubillat |
| hàgim (hàgem) acubillat |
| hàgiu (hàgeu) acubillat |
| hagin (hagen) acubillat |
Imperfet
| acubillés, acubillara (val.), acubillàs (val., bal.) |
| acubillessis, acubillares (val.), acubillassis (bal.), acubillesses, acubillasses (val., bal.) |
| acubillés, acubillara (val.), acubillàs (val., bal.) |
| acubilléssim, acubillàrem (val.), acubillàssim (bal.), acubilléssem, acubillàssem (val., bal.) |
| acubilléssiu, acubillàreu (val.), acubillàssiu (bal.), acubillésseu, acubillàsseu (val., bal.) |
| acubillessin, acubillaren (val.), acubillassin (bal.), acubillessen, acubillassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) acubillat |
| haguessis (hagueres) acubillat |
| hagués (haguera) acubillat |
| haguéssim (haguérem) acubillat |
| haguéssiu (haguéreu) acubillat |
| haguessin (hagueren) acubillat |
Mode imperatiu
Present
| acubilla |
| acubilli, acubille (val.) |
| acubillem |
| acubilleu, acubillau (bal.) |
| acubillin, acubillen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | acubillar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver acubillat |
| Gerundi | acubillant |
| Gerundi compost | havent acubillat |
| Participi | acubillat , acubillada , acubillats , acubillades |
Definició
- Posar roba per damunt per abrigar-se.
- Recollir el bestiar.
- Posar-se a redós.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017