acontentar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| acontento (cent.), acontente (val.), acontent (bal.) |
| acontentes |
| acontenta |
| acontentem, acontentam (bal.) |
| acontenteu, acontentau (bal.) |
| acontenten |
Perfet
| he acontentat |
| has acontentat |
| ha acontentat |
| hem acontentat |
| heu acontentat |
| han acontentat |
Imperfet
| acontentava |
| acontentaves |
| acontentava |
| acontentàvem |
| acontentàveu |
| acontentaven |
Plusquamperfet
| havia acontentat |
| havies acontentat |
| havia acontentat |
| havíem acontentat |
| havíeu acontentat |
| havien acontentat |
Passat simple
| acontentí |
| acontentares |
| acontentà |
| acontentàrem |
| acontentàreu |
| acontentaren |
Passat perifràstic
| vaig acontentar |
| vas (vares) acontentar |
| va acontentar |
| vam (vàrem) acontentar |
| vau (vàreu) acontentar |
| van (varen) acontentar |
Passat anterior
| haguí acontentat |
| hagueres acontentat |
| hagué acontentat |
| haguérem acontentat |
| haguéreu acontentat |
| hagueren acontentat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver acontentat |
| vas haver acontentat |
| va haver acontentat |
| vam haver acontentat |
| vau haver acontentat |
| van haver acontentat |
Futur
| acontentaré |
| acontentaràs |
| acontentarà |
| acontentarem |
| acontentareu |
| acontentaran |
Futur perfet
| hauré acontentat |
| hauràs acontentat |
| haurà acontentat |
| haurem acontentat |
| haureu acontentat |
| hauran acontentat |
Condicional
| acontentaria |
| acontentaries |
| acontentaria |
| acontentaríem |
| acontentaríeu |
| acontentarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) acontentat |
| hauries (hagueres) acontentat |
| hauria (haguera) acontentat |
| hauríem (haguérem) acontentat |
| hauríeu (haguéreu) acontentat |
| haurien (hagueren) acontentat |
Mode subjuntiu
Present
| acontenti, acontente (val.) |
| acontentis, acontentes (val.) |
| acontenti, acontente (val.) |
| acontentem |
| acontenteu |
| acontentin, acontenten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) acontentat |
| hagis (hages) acontentat |
| hagi (haja) acontentat |
| hàgim (hàgem) acontentat |
| hàgiu (hàgeu) acontentat |
| hagin (hagen) acontentat |
Imperfet
| acontentés, acontentara (val.), acontentàs (val., bal.) |
| acontentessis, acontentares (val.), acontentassis (bal.), acontentesses, acontentasses (val., bal.) |
| acontentés, acontentara (val.), acontentàs (val., bal.) |
| acontentéssim, acontentàrem (val.), acontentàssim (bal.), acontentéssem, acontentàssem (val., bal.) |
| acontentéssiu, acontentàreu (val.), acontentàssiu (bal.), acontentésseu, acontentàsseu (val., bal.) |
| acontentessin, acontentaren (val.), acontentassin (bal.), acontentessen, acontentassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) acontentat |
| haguessis (hagueres) acontentat |
| hagués (haguera) acontentat |
| haguéssim (haguérem) acontentat |
| haguéssiu (haguéreu) acontentat |
| haguessin (hagueren) acontentat |
Mode imperatiu
Present
| acontenta |
| acontenti, acontente (val.) |
| acontentem |
| acontenteu, acontentau (bal.) |
| acontentin, acontenten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | acontentar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver acontentat |
| Gerundi | acontentant |
| Gerundi compost | havent acontentat |
| Participi | acontentat , acontentada , acontentats , acontentades |
Definició
- Agradar a algú, fer-lo content.
- quedar-se content.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017