aconhortar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| aconhorto (cent.), aconhorte (val.), aconhort (bal.) |
| aconhortes |
| aconhorta |
| aconhortem, aconhortam (bal.) |
| aconhorteu, aconhortau (bal.) |
| aconhorten |
Perfet
| he aconhortat |
| has aconhortat |
| ha aconhortat |
| hem aconhortat |
| heu aconhortat |
| han aconhortat |
Imperfet
| aconhortava |
| aconhortaves |
| aconhortava |
| aconhortàvem |
| aconhortàveu |
| aconhortaven |
Plusquamperfet
| havia aconhortat |
| havies aconhortat |
| havia aconhortat |
| havíem aconhortat |
| havíeu aconhortat |
| havien aconhortat |
Passat simple
| aconhortí |
| aconhortares |
| aconhortà |
| aconhortàrem |
| aconhortàreu |
| aconhortaren |
Passat perifràstic
| vaig aconhortar |
| vas (vares) aconhortar |
| va aconhortar |
| vam (vàrem) aconhortar |
| vau (vàreu) aconhortar |
| van (varen) aconhortar |
Passat anterior
| haguí aconhortat |
| hagueres aconhortat |
| hagué aconhortat |
| haguérem aconhortat |
| haguéreu aconhortat |
| hagueren aconhortat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver aconhortat |
| vas haver aconhortat |
| va haver aconhortat |
| vam haver aconhortat |
| vau haver aconhortat |
| van haver aconhortat |
Futur
| aconhortaré |
| aconhortaràs |
| aconhortarà |
| aconhortarem |
| aconhortareu |
| aconhortaran |
Futur perfet
| hauré aconhortat |
| hauràs aconhortat |
| haurà aconhortat |
| haurem aconhortat |
| haureu aconhortat |
| hauran aconhortat |
Condicional
| aconhortaria |
| aconhortaries |
| aconhortaria |
| aconhortaríem |
| aconhortaríeu |
| aconhortarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) aconhortat |
| hauries (hagueres) aconhortat |
| hauria (haguera) aconhortat |
| hauríem (haguérem) aconhortat |
| hauríeu (haguéreu) aconhortat |
| haurien (hagueren) aconhortat |
Mode subjuntiu
Present
| aconhorti, aconhorte (val.) |
| aconhortis, aconhortes (val.) |
| aconhorti, aconhorte (val.) |
| aconhortem |
| aconhorteu |
| aconhortin, aconhorten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) aconhortat |
| hagis (hages) aconhortat |
| hagi (haja) aconhortat |
| hàgim (hàgem) aconhortat |
| hàgiu (hàgeu) aconhortat |
| hagin (hagen) aconhortat |
Imperfet
| aconhortés, aconhortara (val.), aconhortàs (val., bal.) |
| aconhortessis, aconhortares (val.), aconhortassis (bal.), aconhortesses, aconhortasses (val., bal.) |
| aconhortés, aconhortara (val.), aconhortàs (val., bal.) |
| aconhortéssim, aconhortàrem (val.), aconhortàssim (bal.), aconhortéssem, aconhortàssem (val., bal.) |
| aconhortéssiu, aconhortàreu (val.), aconhortàssiu (bal.), aconhortésseu, aconhortàsseu (val., bal.) |
| aconhortessin, aconhortaren (val.), aconhortassin (bal.), aconhortessen, aconhortassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) aconhortat |
| haguessis (hagueres) aconhortat |
| hagués (haguera) aconhortat |
| haguéssim (haguérem) aconhortat |
| haguéssiu (haguéreu) aconhortat |
| haguessin (hagueren) aconhortat |
Mode imperatiu
Present
| aconhorta |
| aconhorti, aconhorte (val.) |
| aconhortem |
| aconhorteu, aconhortau (bal.) |
| aconhortin, aconhorten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | aconhortar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver aconhortat |
| Gerundi | aconhortant |
| Gerundi compost | havent aconhortat |
| Participi | aconhortat , aconhortada , aconhortats , aconhortades |
Definició
Forma alternativa a conhortar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017