abstenir-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| abstinc, abstenc (bal.) |
| abstens |
| absté |
| abstenim |
| absteniu |
| abstenen |
Perfet
| he abstingut, he abstengut (bal.) |
| has abstingut, has abstengut (bal.) |
| ha abstingut, ha abstengut (bal.) |
| hem abstingut, hem abstengut (bal.) |
| heu abstingut, heu abstengut (bal.) |
| han abstingut, han abstengut (bal.) |
Imperfet
| abstenia |
| abstenies |
| abstenia |
| absteníem |
| absteníeu |
| abstenien |
Plusquamperfet
| havia abstingut, havia abstengut (bal.) |
| havies abstingut, havies abstengut (bal.) |
| havia abstingut, havia abstengut (bal.) |
| havíem abstingut, havíem abstengut (bal.) |
| havíeu abstingut, havíeu abstengut (bal.) |
| havien abstingut, havien abstengut (bal.) |
Passat simple
| abstinguí, abstenguí (bal.) |
| abstingueres, abstengueres (bal.) |
| abstingué, abstengué (bal.) |
| abstinguérem, abstenguérem (bal.) |
| abstinguéreu, abstenguéreu (bal.) |
| abstingueren, abstengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig abstenir / abstindre |
| vas (vares) abstenir / abstindre |
| va abstenir / abstindre |
| vam (vàrem) abstenir / abstindre |
| vau (vàreu) abstenir / abstindre |
| van (varen) abstenir / abstindre |
Passat anterior
| haguí abstingut, haguí abstengut (bal.) |
| hagueres abstingut, hagueres abstengut (bal.) |
| hagué abstingut, hagué abstengut (bal.) |
| haguérem abstingut, haguérem abstengut (bal.) |
| haguéreu abstingut, haguéreu abstengut (bal.) |
| hagueren abstingut, hagueren abstengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver abstingut, vaig haver abstengut (bal.) |
| vas haver abstingut, vas haver abstengut (bal.) |
| va haver abstingut, va haver abstengut (bal.) |
| vam haver abstingut, vam haver abstengut (bal.) |
| vau haver abstingut, vau haver abstengut (bal.) |
| van haver abstingut, van haver abstengut (bal.) |
Futur
| abstindré, abstendré (bal.) |
| abstindràs, abstendràs (bal.) |
| abstindrà, abstendrà (bal.) |
| abstindrem, abstendrem (bal.) |
| abstindreu, abstendreu (bal.) |
| abstindran, abstendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré abstingut, hauré abstengut (bal.) |
| hauràs abstingut, hauràs abstengut (bal.) |
| haurà abstingut, haurà abstengut (bal.) |
| haurem abstingut, haurem abstengut (bal.) |
| haureu abstingut, haureu abstengut (bal.) |
| hauran abstingut, hauran abstengut (bal.) |
Condicional
| abstindria, abstendria (bal.) |
| abstindries, abstendries (bal.) |
| abstindria, abstendria (bal.) |
| abstindríem, abstendríem (bal.) |
| abstindríeu, abstendríeu (bal.) |
| abstindrien, abstendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) abstingut, hauria (haguera) abstengut (bal.) |
| hauries (hagueres) abstingut, hauries (hagueres) abstengut (bal.) |
| hauria (haguera) abstingut, hauria (haguera) abstengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) abstingut, hauríem (haguérem) abstengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) abstingut, hauríeu (haguéreu) abstengut (bal.) |
| haurien (hagueren) abstingut, haurien (hagueren) abstengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| abstingui, abstinga (val.), abstengui (bal.) |
| abstinguis, abstingues (val.), abstenguis (bal.) |
| abstingui, abstinga (val.), abstengui (bal.) |
| abstinguem, abstenguem (bal.) |
| abstingueu, abstengueu (bal.) |
| abstinguin, abstinguen (val.), abstenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) abstingut, hagi (haja) abstengut (bal.) |
| hagis (hages) abstingut, hagis (hages) abstengut (bal.) |
| hagi (haja) abstingut, hagi (haja) abstengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) abstingut, hàgim (hàgem) abstengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) abstingut, hàgiu (hàgeu) abstengut (bal.) |
| hagin (hagen) abstingut, hagin (hagen) abstengut (bal.) |
Imperfet
| abstingués, abstinguera (val.), abstengués (bal.) |
| abstinguessis, abstingueres (val.), abstinguesses, abstenguessis (bal.) |
| abstingués, abstinguera (val.), abstengués (bal.) |
| abstinguéssim, abstinguérem (val.), abstinguéssem, abstenguéssim (bal.) |
| abstinguéssiu, abstinguéreu (val.), abstinguésseu, abstenguéssiu (bal.) |
| abstinguessin, abstingueren (val.), abstinguessen, abstenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) abstingut, hagués (haguera) abstengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) abstingut, haguessis (hagueres) abstengut (bal.) |
| hagués (haguera) abstingut, hagués (haguera) abstengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) abstingut, haguéssim (haguérem) abstengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) abstingut, haguéssiu (haguéreu) abstengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) abstingut, haguessin (hagueren) abstengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| abstingues / absté / abstén, abstín (val.) |
| abstingui, abstinga (val.), abstengui (bal.) |
| abstinguem, abstenguem (bal.) |
| absteniu, abstingueu |
| abstinguin, abstinguen (val.), abstenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | abstenir-se / abstindre's |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver abstingut, haver abstengut (bal.) |
| Gerundi | abstenint |
| Gerundi compost | havent abstingut, havent abstengut (bal.) |
| Participi | abstingut, abstengut (bal.) , abstinguda, abstenguda (bal.) , abstinguts, abstenguts (bal.) , abstingudes, abstengudes (bal.) |
Definició
- Privar-se d'alguna cosa.
- No voler participar en una decisió o en una votació.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017