abromar-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| abromo (cent.), abrome (val.), abrom (bal.) |
| abromes |
| abroma |
| abromem, abromam (bal.) |
| abromeu, abromau (bal.) |
| abromen |
Perfet
| he abromat |
| has abromat |
| ha abromat |
| hem abromat |
| heu abromat |
| han abromat |
Imperfet
| abromava |
| abromaves |
| abromava |
| abromàvem |
| abromàveu |
| abromaven |
Plusquamperfet
| havia abromat |
| havies abromat |
| havia abromat |
| havíem abromat |
| havíeu abromat |
| havien abromat |
Passat simple
| abromí |
| abromares |
| abromà |
| abromàrem |
| abromàreu |
| abromaren |
Passat perifràstic
| vaig abromar |
| vas (vares) abromar |
| va abromar |
| vam (vàrem) abromar |
| vau (vàreu) abromar |
| van (varen) abromar |
Passat anterior
| haguí abromat |
| hagueres abromat |
| hagué abromat |
| haguérem abromat |
| haguéreu abromat |
| hagueren abromat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver abromat |
| vas haver abromat |
| va haver abromat |
| vam haver abromat |
| vau haver abromat |
| van haver abromat |
Futur
| abromaré |
| abromaràs |
| abromarà |
| abromarem |
| abromareu |
| abromaran |
Futur perfet
| hauré abromat |
| hauràs abromat |
| haurà abromat |
| haurem abromat |
| haureu abromat |
| hauran abromat |
Condicional
| abromaria |
| abromaries |
| abromaria |
| abromaríem |
| abromaríeu |
| abromarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) abromat |
| hauries (hagueres) abromat |
| hauria (haguera) abromat |
| hauríem (haguérem) abromat |
| hauríeu (haguéreu) abromat |
| haurien (hagueren) abromat |
Mode subjuntiu
Present
| abromi, abrome (val.) |
| abromis, abromes (val.) |
| abromi, abrome (val.) |
| abromem |
| abromeu |
| abromin, abromen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) abromat |
| hagis (hages) abromat |
| hagi (haja) abromat |
| hàgim (hàgem) abromat |
| hàgiu (hàgeu) abromat |
| hagin (hagen) abromat |
Imperfet
| abromés, abromara (val.), abromàs (val., bal.) |
| abromessis, abromares (val.), abromassis (bal.), abromesses, abromasses (val., bal.) |
| abromés, abromara (val.), abromàs (val., bal.) |
| abroméssim, abromàrem (val.), abromàssim (bal.), abroméssem, abromàssem (val., bal.) |
| abroméssiu, abromàreu (val.), abromàssiu (bal.), abromésseu, abromàsseu (val., bal.) |
| abromessin, abromaren (val.), abromassin (bal.), abromessen, abromassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) abromat |
| haguessis (hagueres) abromat |
| hagués (haguera) abromat |
| haguéssim (haguérem) abromat |
| haguéssiu (haguéreu) abromat |
| haguessin (hagueren) abromat |
Mode imperatiu
Present
| abroma |
| abromi, abrome (val.) |
| abromem |
| abromeu, abromau (bal.) |
| abromin, abromen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | abromar-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver abromat |
| Gerundi | abromant |
| Gerundi compost | havent abromat |
| Participi | abromat , abromada , abromats , abromades |
Definició
- Omplir-se de broma les naus.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017