abrogar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| abrogo (cent.), abrogue (val.), abrog (bal.) |
| abrogues |
| abroga |
| abroguem, abrogam (bal.) |
| abrogueu, abrogau (bal.) |
| abroguen |
Perfet
| he abrogat |
| has abrogat |
| ha abrogat |
| hem abrogat |
| heu abrogat |
| han abrogat |
Imperfet
| abrogava |
| abrogaves |
| abrogava |
| abrogàvem |
| abrogàveu |
| abrogaven |
Plusquamperfet
| havia abrogat |
| havies abrogat |
| havia abrogat |
| havíem abrogat |
| havíeu abrogat |
| havien abrogat |
Passat simple
| abroguí |
| abrogares |
| abrogà |
| abrogàrem |
| abrogàreu |
| abrogaren |
Passat perifràstic
| vaig abrogar |
| vas (vares) abrogar |
| va abrogar |
| vam (vàrem) abrogar |
| vau (vàreu) abrogar |
| van (varen) abrogar |
Passat anterior
| haguí abrogat |
| hagueres abrogat |
| hagué abrogat |
| haguérem abrogat |
| haguéreu abrogat |
| hagueren abrogat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver abrogat |
| vas haver abrogat |
| va haver abrogat |
| vam haver abrogat |
| vau haver abrogat |
| van haver abrogat |
Futur
| abrogaré |
| abrogaràs |
| abrogarà |
| abrogarem |
| abrogareu |
| abrogaran |
Futur perfet
| hauré abrogat |
| hauràs abrogat |
| haurà abrogat |
| haurem abrogat |
| haureu abrogat |
| hauran abrogat |
Condicional
| abrogaria |
| abrogaries |
| abrogaria |
| abrogaríem |
| abrogaríeu |
| abrogarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) abrogat |
| hauries (hagueres) abrogat |
| hauria (haguera) abrogat |
| hauríem (haguérem) abrogat |
| hauríeu (haguéreu) abrogat |
| haurien (hagueren) abrogat |
Mode subjuntiu
Present
| abrogui, abrogue (val.) |
| abroguis, abrogues (val.) |
| abrogui, abrogue (val.) |
| abroguem |
| abrogueu |
| abroguin, abroguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) abrogat |
| hagis (hages) abrogat |
| hagi (haja) abrogat |
| hàgim (hàgem) abrogat |
| hàgiu (hàgeu) abrogat |
| hagin (hagen) abrogat |
Imperfet
| abrogués, abrogara (val.), abrogàs (val., bal.) |
| abroguessis, abrogares (val.), abrogassis (bal.), abroguesses, abrogasses (val., bal.) |
| abrogués, abrogara (val.), abrogàs (val., bal.) |
| abroguéssim, abrogàrem (val.), abrogàssim (bal.), abroguéssem, abrogàssem (val., bal.) |
| abroguéssiu, abrogàreu (val.), abrogàssiu (bal.), abroguésseu, abrogàsseu (val., bal.) |
| abroguessin, abrogaren (val.), abrogassin (bal.), abroguessen, abrogassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) abrogat |
| haguessis (hagueres) abrogat |
| hagués (haguera) abrogat |
| haguéssim (haguérem) abrogat |
| haguéssiu (haguéreu) abrogat |
| haguessin (hagueren) abrogat |
Mode imperatiu
Present
| abroga |
| abrogui, abrogue (val.) |
| abroguem |
| abrogueu, abrogau (bal.) |
| abroguin, abroguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | abrogar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver abrogat |
| Gerundi | abrogant |
| Gerundi compost | havent abrogat |
| Participi | abrogat , abrogada , abrogats , abrogades |
Definició
- Abolir, revocar una llei.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017