abrandar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| abrando (cent.), abrande (val.), abrand (bal.) |
| abrandes |
| abranda |
| abrandem, abrandam (bal.) |
| abrandeu, abrandau (bal.) |
| abranden |
Perfet
| he abrandat |
| has abrandat |
| ha abrandat |
| hem abrandat |
| heu abrandat |
| han abrandat |
Imperfet
| abrandava |
| abrandaves |
| abrandava |
| abrandàvem |
| abrandàveu |
| abrandaven |
Plusquamperfet
| havia abrandat |
| havies abrandat |
| havia abrandat |
| havíem abrandat |
| havíeu abrandat |
| havien abrandat |
Passat simple
| abrandí |
| abrandares |
| abrandà |
| abrandàrem |
| abrandàreu |
| abrandaren |
Passat perifràstic
| vaig abrandar |
| vas (vares) abrandar |
| va abrandar |
| vam (vàrem) abrandar |
| vau (vàreu) abrandar |
| van (varen) abrandar |
Passat anterior
| haguí abrandat |
| hagueres abrandat |
| hagué abrandat |
| haguérem abrandat |
| haguéreu abrandat |
| hagueren abrandat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver abrandat |
| vas haver abrandat |
| va haver abrandat |
| vam haver abrandat |
| vau haver abrandat |
| van haver abrandat |
Futur
| abrandaré |
| abrandaràs |
| abrandarà |
| abrandarem |
| abrandareu |
| abrandaran |
Futur perfet
| hauré abrandat |
| hauràs abrandat |
| haurà abrandat |
| haurem abrandat |
| haureu abrandat |
| hauran abrandat |
Condicional
| abrandaria |
| abrandaries |
| abrandaria |
| abrandaríem |
| abrandaríeu |
| abrandarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) abrandat |
| hauries (hagueres) abrandat |
| hauria (haguera) abrandat |
| hauríem (haguérem) abrandat |
| hauríeu (haguéreu) abrandat |
| haurien (hagueren) abrandat |
Mode subjuntiu
Present
| abrandi, abrande (val.) |
| abrandis, abrandes (val.) |
| abrandi, abrande (val.) |
| abrandem |
| abrandeu |
| abrandin, abranden (val.) |
Perfet
| hagi (haja) abrandat |
| hagis (hages) abrandat |
| hagi (haja) abrandat |
| hàgim (hàgem) abrandat |
| hàgiu (hàgeu) abrandat |
| hagin (hagen) abrandat |
Imperfet
| abrandés, abrandara (val.), abrandàs (val., bal.) |
| abrandessis, abrandares (val.), abrandassis (bal.), abrandesses, abrandasses (val., bal.) |
| abrandés, abrandara (val.), abrandàs (val., bal.) |
| abrandéssim, abrandàrem (val.), abrandàssim (bal.), abrandéssem, abrandàssem (val., bal.) |
| abrandéssiu, abrandàreu (val.), abrandàssiu (bal.), abrandésseu, abrandàsseu (val., bal.) |
| abrandessin, abrandaren (val.), abrandassin (bal.), abrandessen, abrandassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) abrandat |
| haguessis (hagueres) abrandat |
| hagués (haguera) abrandat |
| haguéssim (haguérem) abrandat |
| haguéssiu (haguéreu) abrandat |
| haguessin (hagueren) abrandat |
Mode imperatiu
Present
| abranda |
| abrandi, abrande (val.) |
| abrandem |
| abrandeu, abrandau (bal.) |
| abrandin, abranden (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | abrandar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver abrandat |
| Gerundi | abrandant |
| Gerundi compost | havent abrandat |
| Participi | abrandat , abrandada , abrandats , abrandades |
Definició
- Encendre una cosa de manera que faci flama.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017