abdicar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| abdico (cent.), abdique (val.), abdic (bal.) |
| abdiques |
| abdica |
| abdiquem, abdicam (bal.) |
| abdiqueu, abdicau (bal.) |
| abdiquen |
Perfet
| he abdicat |
| has abdicat |
| ha abdicat |
| hem abdicat |
| heu abdicat |
| han abdicat |
Imperfet
| abdicava |
| abdicaves |
| abdicava |
| abdicàvem |
| abdicàveu |
| abdicaven |
Plusquamperfet
| havia abdicat |
| havies abdicat |
| havia abdicat |
| havíem abdicat |
| havíeu abdicat |
| havien abdicat |
Passat simple
| abdiquí |
| abdicares |
| abdicà |
| abdicàrem |
| abdicàreu |
| abdicaren |
Passat perifràstic
| vaig abdicar |
| vas (vares) abdicar |
| va abdicar |
| vam (vàrem) abdicar |
| vau (vàreu) abdicar |
| van (varen) abdicar |
Passat anterior
| haguí abdicat |
| hagueres abdicat |
| hagué abdicat |
| haguérem abdicat |
| haguéreu abdicat |
| hagueren abdicat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver abdicat |
| vas haver abdicat |
| va haver abdicat |
| vam haver abdicat |
| vau haver abdicat |
| van haver abdicat |
Futur
| abdicaré |
| abdicaràs |
| abdicarà |
| abdicarem |
| abdicareu |
| abdicaran |
Futur perfet
| hauré abdicat |
| hauràs abdicat |
| haurà abdicat |
| haurem abdicat |
| haureu abdicat |
| hauran abdicat |
Condicional
| abdicaria |
| abdicaries |
| abdicaria |
| abdicaríem |
| abdicaríeu |
| abdicarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) abdicat |
| hauries (hagueres) abdicat |
| hauria (haguera) abdicat |
| hauríem (haguérem) abdicat |
| hauríeu (haguéreu) abdicat |
| haurien (hagueren) abdicat |
Mode subjuntiu
Present
| abdiqui, abdique (val.) |
| abdiquis, abdiques (val.) |
| abdiqui, abdique (val.) |
| abdiquem |
| abdiqueu |
| abdiquin, abdiquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) abdicat |
| hagis (hages) abdicat |
| hagi (haja) abdicat |
| hàgim (hàgem) abdicat |
| hàgiu (hàgeu) abdicat |
| hagin (hagen) abdicat |
Imperfet
| abdiqués, abdicara (val.), abdicàs (val., bal.) |
| abdiquessis, abdicares (val.), abdicassis (bal.), abdiquesses, abdicasses (val., bal.) |
| abdiqués, abdicara (val.), abdicàs (val., bal.) |
| abdiquéssim, abdicàrem (val.), abdicàssim (bal.), abdiquéssem, abdicàssem (val., bal.) |
| abdiquéssiu, abdicàreu (val.), abdicàssiu (bal.), abdiquésseu, abdicàsseu (val., bal.) |
| abdiquessin, abdicaren (val.), abdicassin (bal.), abdiquessen, abdicassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) abdicat |
| haguessis (hagueres) abdicat |
| hagués (haguera) abdicat |
| haguéssim (haguérem) abdicat |
| haguéssiu (haguéreu) abdicat |
| haguessin (hagueren) abdicat |
Mode imperatiu
Present
| abdica |
| abdiqui, abdique (val.) |
| abdiquem |
| abdiqueu, abdicau (bal.) |
| abdiquin, abdiquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | abdicar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver abdicat |
| Gerundi | abdicant |
| Gerundi compost | havent abdicat |
| Participi | abdicat , abdicada , abdicats , abdicades |
Definició
- renunciar una autoritat sobirana al seu càrrec.
- renunciar de pròpia voluntat al domini, propietat o dret d'alguna cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017