abastar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| abasto (cent.), abaste (val.), abast (bal.) |
| abastes |
| abasta |
| abastem, abastam (bal.) |
| abasteu, abastau (bal.) |
| abasten |
Perfet
| he abastat |
| has abastat |
| ha abastat |
| hem abastat |
| heu abastat |
| han abastat |
Imperfet
| abastava |
| abastaves |
| abastava |
| abastàvem |
| abastàveu |
| abastaven |
Plusquamperfet
| havia abastat |
| havies abastat |
| havia abastat |
| havíem abastat |
| havíeu abastat |
| havien abastat |
Passat simple
| abastí |
| abastares |
| abastà |
| abastàrem |
| abastàreu |
| abastaren |
Passat perifràstic
| vaig abastar |
| vas (vares) abastar |
| va abastar |
| vam (vàrem) abastar |
| vau (vàreu) abastar |
| van (varen) abastar |
Passat anterior
| haguí abastat |
| hagueres abastat |
| hagué abastat |
| haguérem abastat |
| haguéreu abastat |
| hagueren abastat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver abastat |
| vas haver abastat |
| va haver abastat |
| vam haver abastat |
| vau haver abastat |
| van haver abastat |
Futur
| abastaré |
| abastaràs |
| abastarà |
| abastarem |
| abastareu |
| abastaran |
Futur perfet
| hauré abastat |
| hauràs abastat |
| haurà abastat |
| haurem abastat |
| haureu abastat |
| hauran abastat |
Condicional
| abastaria |
| abastaries |
| abastaria |
| abastaríem |
| abastaríeu |
| abastarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) abastat |
| hauries (hagueres) abastat |
| hauria (haguera) abastat |
| hauríem (haguérem) abastat |
| hauríeu (haguéreu) abastat |
| haurien (hagueren) abastat |
Mode subjuntiu
Present
| abasti, abaste (val.) |
| abastis, abastes (val.) |
| abasti, abaste (val.) |
| abastem |
| abasteu |
| abastin, abasten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) abastat |
| hagis (hages) abastat |
| hagi (haja) abastat |
| hàgim (hàgem) abastat |
| hàgiu (hàgeu) abastat |
| hagin (hagen) abastat |
Imperfet
| abastés, abastara (val.), abastàs (val., bal.) |
| abastessis, abastares (val.), abastassis (bal.), abastesses, abastasses (val., bal.) |
| abastés, abastara (val.), abastàs (val., bal.) |
| abastéssim, abastàrem (val.), abastàssim (bal.), abastéssem, abastàssem (val., bal.) |
| abastéssiu, abastàreu (val.), abastàssiu (bal.), abastésseu, abastàsseu (val., bal.) |
| abastessin, abastaren (val.), abastassin (bal.), abastessen, abastassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) abastat |
| haguessis (hagueres) abastat |
| hagués (haguera) abastat |
| haguéssim (haguérem) abastat |
| haguéssiu (haguéreu) abastat |
| haguessin (hagueren) abastat |
Mode imperatiu
Present
| abasta |
| abasti, abaste (val.) |
| abastem |
| abasteu, abastau (bal.) |
| abastin, abasten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | abastar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver abastat |
| Gerundi | abastant |
| Gerundi compost | havent abastat |
| Participi | abastat , abastada , abastats , abastades |
Definició
- Haver allò que està en algun lloc alt o distant.
- Donar l'abastament de gèneres o aliments.
- Ser suficient o bastant.
- Envoltar completament amb els braços.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017