abalançar-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| abalanço (cent.), abalance (val.), abalanç (bal.) |
| abalances |
| abalança |
| abalancem, abalançam (bal.) |
| abalanceu, abalançau (bal.) |
| abalancen |
Perfet
| he abalançat |
| has abalançat |
| ha abalançat |
| hem abalançat |
| heu abalançat |
| han abalançat |
Imperfet
| abalançava |
| abalançaves |
| abalançava |
| abalançàvem |
| abalançàveu |
| abalançaven |
Plusquamperfet
| havia abalançat |
| havies abalançat |
| havia abalançat |
| havíem abalançat |
| havíeu abalançat |
| havien abalançat |
Passat simple
| abalancí |
| abalançares |
| abalançà |
| abalançàrem |
| abalançàreu |
| abalançaren |
Passat perifràstic
| vaig abalançar |
| vas (vares) abalançar |
| va abalançar |
| vam (vàrem) abalançar |
| vau (vàreu) abalançar |
| van (varen) abalançar |
Passat anterior
| haguí abalançat |
| hagueres abalançat |
| hagué abalançat |
| haguérem abalançat |
| haguéreu abalançat |
| hagueren abalançat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver abalançat |
| vas haver abalançat |
| va haver abalançat |
| vam haver abalançat |
| vau haver abalançat |
| van haver abalançat |
Futur
| abalançaré |
| abalançaràs |
| abalançarà |
| abalançarem |
| abalançareu |
| abalançaran |
Futur perfet
| hauré abalançat |
| hauràs abalançat |
| haurà abalançat |
| haurem abalançat |
| haureu abalançat |
| hauran abalançat |
Condicional
| abalançaria |
| abalançaries |
| abalançaria |
| abalançaríem |
| abalançaríeu |
| abalançarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) abalançat |
| hauries (hagueres) abalançat |
| hauria (haguera) abalançat |
| hauríem (haguérem) abalançat |
| hauríeu (haguéreu) abalançat |
| haurien (hagueren) abalançat |
Mode subjuntiu
Present
| abalanci, abalance (val.) |
| abalancis, abalances (val.) |
| abalanci, abalance (val.) |
| abalancem |
| abalanceu |
| abalancin, abalancen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) abalançat |
| hagis (hages) abalançat |
| hagi (haja) abalançat |
| hàgim (hàgem) abalançat |
| hàgiu (hàgeu) abalançat |
| hagin (hagen) abalançat |
Imperfet
| abalancés, abalançara (val.), abalançàs (val., bal.) |
| abalancessis, abalançares (val.), abalançassis (bal.), abalancesses, abalançasses (val., bal.) |
| abalancés, abalançara (val.), abalançàs (val., bal.) |
| abalancéssim, abalançàrem (val.), abalançàssim (bal.), abalancéssem, abalançàssem (val., bal.) |
| abalancéssiu, abalançàreu (val.), abalançàssiu (bal.), abalancésseu, abalançàsseu (val., bal.) |
| abalancessin, abalançaren (val.), abalançassin (bal.), abalancessen, abalançassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) abalançat |
| haguessis (hagueres) abalançat |
| hagués (haguera) abalançat |
| haguéssim (haguérem) abalançat |
| haguéssiu (haguéreu) abalançat |
| haguessin (hagueren) abalançat |
Mode imperatiu
Present
| abalança |
| abalanci, abalance (val.) |
| abalancem |
| abalanceu, abalançau (bal.) |
| abalancin, abalancen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | abalançar-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver abalançat |
| Gerundi | abalançant |
| Gerundi compost | havent abalançat |
| Participi | abalançat , abalançada , abalançats , abalançades |
Definició
- Posar les balances al fi, afinar-les.
- impel·lir
- inclinar
- Inclinar-se alguna cosa perdent la seva posició natural.
- Inclinar-se algú endavant repenjant-se des d'un punt central del cos de manera que el pes quedi aproximadament igualat a banda i banda.
- Escometre a algú o a alguna cosa tirant-se al damunt.
- Fer que alguna cosa tingui l'aspecte d'una balança.
- Preferir.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017